Ο Μαυρος Καπιταλισμος * The black capitalism * Der schwarze Kapitalismus * Il capitalismo nero

2012-01-19T17:11:00.000-08:00

Ανοιχτή Επιστολή-Έκκληση
των Καθηγητών του ΕΜΠ Ευριπίδη Μπίλη και Θεόδωρου Καρυώτη
Προς όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ

Για τους σοβαρότατους λόγους που αναφέρονται παρακάτω καλείστε να στείλετε ταχυδρομικώς μία οποιαδήποτε κάρτα στο Καστελόριζο, στη δ/νση:
Δημαρχείο Μεγίστης
Μεγίστη
851 11 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ
ή/καιΔημοτικό Σχολείο Μεγίστης
Μεγίστη
851 11 ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ
Καλούνται επίσης οι Ομογενείς και οι φοιτητές μας να στείλουν κάρτα από όλες τις γωνιές του πλανήτη, προς:
Municipality of Megisti
GR-851 11 KASTELLORIZO-GREECE
ή/και Elementary School of Megisti
GR-851 11 KASTELLORIZO-GREECE
Το παρακάτω κείμενο δείχνει με λίγα λόγια τη σημασία της αποστολής. Στόχος, να κατακλυσθεί το Ελληνικό Καστελόριζο με κάρτες από όλον τον απανταχού Ελληνισμό.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ Η ΥΠΟΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Mια κάρτα δεν κοστίζει, αξίζει. ΜΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΑΡΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ

Παρά την σπουδαιότητα του Καστελόριζου, οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι ανησυχητικές. Από τον Νοέμβριο υπάρχουν πληροφορίες πως η Τουρκία αμφισβητεί νομικά το δικαίωμα του συμπλέγματος των νησιών του Καστελόριζου να έχουν υφαλοκρηπίδα.
Καλούμε όλους τους Έλληνες, Ελλάδας, Κύπρου και Διασποράς, να στείλουν μια κάρτα ή επιστολή στο Καστελόριζο.
Επιμένουμε να σταλεί ταχυδρομικώς, ούτως ώστε να αναγκαστούν τα πλοία να μεταφέρουν τα μηνύματα φυσικά (και όχι ηλεκτρονικά) στο νησί. Να φανεί έμπρακτα και απτά το ενδιαφέρον μας για το μικρό αλλά τόσο σημαντικό κομμάτι αυτό του Ελληνισμού. Μια υλοποιημένη και όχι άυλη παρουσία μας σηματοδοτεί πολλά. Μια μικρή θυσία, να αγοράσουμε, να γράψουμε και να ταχυδρομήσουμε μια κάρτα, θα αναδείξει στους πάντες πως αυτό το νησί που δένει Ελλάδα και Κύπρο δεν το ξεχνάμε, και δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα Τούρκο στρατοκράτη να το επιβουλεύεται.
Βλέποντας το Καστελόριζο από ένα χάρτη της ανατολική Μεσογείου, θα δείτε πως το νησί αποτελεί ένα κόμβο, που δένει γεωπολιτικά την Ελλάδα με την Κύπρο μας. Χωρίς το Καστελόριζο, τα χωρικά ύδατα των ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, θα τέμνονταν κάθετα από ένα θαλάσσιο σύνορο μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου, καθιστώντας αδύνατη, την δυνατότητα κοινής ελλαδοκυπριακής συνεκμετάλλευσης κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου, όπως επίσης και την δυνατότητα ενεργοποίησης του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος.
Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), αν τύχει σωστής πολιτικής και οικονομικής διαχείρισης, με γνώμονα πάντοτε το εθνικό συμφέρον, θα μπορεί να δώσει λύσεις στα τεράστια προβλήματα που μαστίζουν την χώρα και να την βγάλουν από τα αδιέξοδα που την οδηγούν επιλογές υποτέλειας τύπου ΔΝΤ..
Σύμφωνα με τον Καθηγητή Γεωλογίας Α. Ζεληλίδη του Πανεπιστημίου της Πάτρας, «αν αξιοποιηθούν οι περιοχές νότια της Κρήτης, τα ευρήματα στη Δυτική Ελλάδα, το Καστελόριζο και η λεκάνη "Ηρόδοτος", που εκτείνεται μεταξύ Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, τότε καλύπτεται η ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης για 50 χρόνια». Ο καθένας μας λοιπόν μπορεί να αντιληφθεί την τοπο-στρατηγική σπουδαιότητα του Καστελόριζου, χωρίς το οποίο Ελλάδα και Κύπρος δεν θα μπορέσουν να οριοθετήσουν την Αποκλειστική Οικονομική τους Ζώνη.
Αναφερθήκαμε ήδη στην σπουδαιότητα της πρόσφατης συμφωνίας καθορισμού της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Η Κύπρος έχει ήδη κάνει παρόμοιες κινήσεις επί Τάσσου Παπαδόπουλου με την Αίγυπτο και τον Λίβανο.
Απορήσαμε γιατί η Ελλάδα δεν κάνει παρόμοια κίνηση, αφού η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κϋπρου δεν αποτελεί μόνο οικονομική προτεραιότητα, αλλά αποτελεί εθνική ανάγκη για την επιβίωση του Ελληνισμού στον γεωπολιτικό χάρτη και αυτό διότι τα χωρικά μας ύδατα εφάπτονται κι αυτό οφείλεται στις δυνατότητες που μάς παρέχει η ευλογία της ύπαρξης του Καστελόριζου.

Αυτό το email να κάνει το γύρο του κόσμου!

Ο ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ

2012-01-06T09:53:00.000-08:00

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

ΤΟΥ ‘ΚΑΝΕΛΛΟΥ’ ΚΑΙ ΤΟΥ ‘ΘΟΔΩΡΗ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΥ’

Λόγος περί αγιοποίησης και ηρωοποίησης σκύλων*

Του Karlo Krystaller

Ο Δημόσιος Χώρος, όπου ο καθένας λέει τη γνώμη του και όλοι μαζί αποφασίζουν για όσα τους ενδιαφέρουν είναι, όπως είναι γνωστό, η πεμπτουσία της Δημοκρατίας και η μεγάλη προσφορά των Ελλήνων στην ανθρωπότητα.

Στη διαδρομή αποδείχτηκε πως Δημόσιος Χώρος, δηλαδή, Δημοκρατία και ταξική, εκμεταλλευτική, αντικοινωνική εξουσία βρίσκονται σε μια ανειρήνευτη πάλη που θα εξελίσσεται μέχρι την οριστική ήττα της εξουσίας, της όποιας εξουσίας και την επικράτηση της Δημοκρατίας. Όχι βέβαια της όποιας Δημοκρατίας, αλλά της Δημοκρατίας του Δημόσιου Χώρου, όπου ο καθένας θα λέει τη γνώμη του και όλοι μαζί θα συναποφασίζουν, για όσα τους ενδιαφέρουν.

Ο Ελληνικός Λαός, χιλιάδες χρόνια τώρα δημιουργεί τον αναγκαίο για τη ζωή και την εξέλιξή του Δημόσιο Χώρο του, αλλά συχνά οι διάφορες ντόπιες και ξένες εξουσίες, του τον καταργούν, με την ευλογία πάντα των εκάστοτε αγύρτικων ιερατείων και τον αναγκάζουν να αρχίζει από την αρχή, σε συνθήκες παρανομίας, τον αγώνα για τη διαμόρφωση καινούργιου Δημόσιου Χώρου. Αυτή η αέναη προσπάθεια του Ελληνικού Λαού να δημιουργεί και να διατηρεί τον εκάστοτε αναγκαίο Δημόσιο Χώρο του, δεν είναι απλά η δύναμη που τον κρατά πρωταγωνιστή της ιστορίας για πολλές χιλιάδες χρόνια, αλλά είναι και η πλαστουργός δύναμη του Ελληνικού Πολιτισμού, που ως ανθρωποκεντρική δημοκρατική αντίληψη και παρά τις πολλές παραμορφώσεις της εξελίχτηκε στο δυτικό πολιτισμό και ως επιστήμες, γράμματα και τέχνες εμπλούτισε και ζωογόνησε ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ως εικόνα, σε πραγματικό χρόνο, αυτή η προσπάθεια του Ελληνικού Λαού παρουσιάζεται με τη μορφή των απεργιών, των ειρηνικών διαδηλώσεων, των δυναμικών συγκρούσεων με τα όργανα της εξουσίας και κάποιες φορές με τη μορφή των επαναστάσεων ενάντια στην ίδια την εξουσία. Στο τέλος, κι’ ανεξάρτητα από το τίμημα της λευτεριάς, ο Λαός βγάνει πάντα νικητής και η λειτουργία του Δημόσιου Χώρου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αποκαθίσταται και μια καινούργια περίοδος Δημοκρατίας και Πολιτισμού μπαίνει σε κίνηση. Έτσι εξελίχτηκαν τα πράγματα μέχρι Σήμερα.

Στις μέρες μας ο Ελληνικός Λαός βρίσκεται στριμωγμένος ανάμεσα σε συμφέροντα πολλών «συμμάχων», η γεωστρατηγική των οποίων έχει εγγράψει στο περιουσιολόγιό τους τα κοιτάσματα του πετρελαίου, του φυσικού αέριου, των άλλων ορυκτών και συνολικά ολόκληρο τον πλούτο του ελληνικού χώρου και Λαού, τα οποία και διεκδικούν με κάθε τρόπο. Και είναι πολλοί οι τρόποι, όπως λ. χ. με τη βοήθεια των συμβούλων της Goldman Sachs, των ‘Δανειστών’, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του ‘Τέταρτου Γερμανικού Reich’, του ΝΑΤΟ, του τουρκικού Αττίλα, αλλά και με «προγράμματα λιτότητας», της Πέμπτης Φάλαγγας που κινείται στη ‘νομιμότητα’ του αστικού Κοινοβουλίου, με καύσιμα τις μίζες της Siemens, της Thyssen Grupp, της Ferrostaal και όλο το βρώμικο πολιτικό χρήμα που ρέει άφθονο από τα κρυφά ταμεία όλων των Lobbies των ‘μεγάλων δυνάμεων’ και εμπόρων οπλικών συστημάτων και Managers πολεμικών επιχειρήσεων ενάντια στους Λαούς που αντιστέκονται και διεκδικούν την αυτονομία τους. Αγανακτισμένος ο Ελληνικός Λαός με όλα αυτά και με όλους αυτούς βγαίνει από την συστημικά υπαγορευμένη Ιδιωτεία του στους δρόμους και στις πλατείες και ξαναδιαμορφώνει το Δημόσιο Χώρο του, αναζητώντας διεξόδους στα αδιέξοδα του καπιταλισμού και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Οι απεργίες, οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις με τα όργανα της εξουσίας και τις δυνάμεις καταστολής έγιναν καθημερινότητα στη ζωή μας. Μια καθημερινότητα που κάνει πιο δύσκολη τη ζωή όλων των εργαζόμενων Ελλήνων, αλλά ταυτόχρονα παραμένει και η μόνη δυνατότητα στη σημερινή πραγματικότητα των Ελλήνων να διεκδικούν τον Δημόσιο Χώρο τους, κι’ αυτή είναι η έξοδος από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Δίπλα από αυτή την ανθρώπινη ανάγκη για την ύπαρξη και τη διαχείριση του Δημόσιου Χώρου, υπάρχει η πραγματικότητα των συμπαθών τετράποδων, των αδέσποτων σκύλων που μαρκάρουν και υπερασπίζονται ατομικά και ομαδικά τόσο από ανταγωνιστές όσο και από τον άνθρωπο, το δικό τους Δημόσιο Χώρο. Η βίαιη καπιταλιστική συμπίεση των Δημόσιων Χώρων γενικά αναγκάζει σε μερικές περιπτώσεις ανθρώπους και αδέσποτους σκύλους να συνυπάρχουν στον ίδιο Δημόσιο Χώρο και να συμπάσχουν στον αγώνα διεκδίκησης του δικαιώματος να έχουν και να διαχειρίζονται το δικό τους Δημόσιο Χώρο[1]. Ξεχωρίζουν δυό περιπτώσεις συνύπαρξης αγωνιζόμενων ανθρώπων και αδέσποτων σκύλων στον ίδιο Δημόσιο Χώρο.

Η πρώτη περίπτωση είναι αυτή των κοινωνικά εξόριστων και κυνηγημένων άστεγων ανθρώπων που αναζητούν καταφύγιο στις πλατείες, στα πάρκα και στις διάφορες κρυψώνες, όπου συναντούν τους φίλους τους τα αδέσποτα σκυλιά και μοιράζονται μεταξύ τους την ελεημοσύνη των ‘φιλόζωων’ και το φαγώσιμο περιεχόμενο των κάδων των απορριμμάτων. Είναι ο Δημόσιος Χώρος της εγκατάλειψης και της κατάθλιψης, όπου ο ένας φροντίζει, παρηγορεί και κλαίει τον άλλον. Πρόκειται για το Δημόσιο Χώρο που συναντιέται η απελπισία με το θάνατο, αλλά και η γκλαμουριά με το καπιταλιστικό είδωλό της.

Υπάρχει όμως και ο άλλος Δημόσιος Χώρος συνύπαρξης ανθρώπων και αδέσποτων σκύλων, ο Δημόσιος Χώρος της διαμαρτυρίας και του αγώνα για μια καλύτερη ζωή και για ένα καλύτερο κόσμο. Όπως είναι γνωστό ο χώρος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου αποτελεί τα τελευταία πενήντα χρόνια, χώρο πολιτικών ζυμώσεων ‘από τα κάτω’ και αφετηρία κοινωνικών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Ας δούμε δυό σύντομες ιστορίες αυτής της αγωνιστικής συνύπαρξης.

ΚΑΝΕΛΛΟΣ Ο ΔΙΑΔΗΛΩΤΗΣ, Ο «ΤΣΕ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ»

Σ’ αυτό το χώρο, στο Πολυτεχνείο, βίωνε και συμμετείχε στα γεγονότα ο Εξαρχειώτης σκύλος, ο γνωστός Κανέλλος, ο οποίος πάντα στην πρώτη γραμμή από την πλευρά των Φοιτητών διαδηλωτών γαύγιζε και δάγκωνε τους ΜΑΤατζίδες και τους αστυνομικούς, επικεφαλής ολόκληρης αγέλης αδέσποτων σκύλων της περιοχής Εξαρχείων, όταν οι αστυνομικοί επιτίθονταν στους διαδηλωτές. Πρώτος και στις μεγάλες πορείες των Φοιτητών προς το Κοινοβούλιο και την Αμερικανική Πρεσβεία.

Αλλά ακόμα και όταν δεν υπήρχαν επεισόδια ο Κανέλλος ήταν πάντα εκεί, πρώτος στις Γενικές Συνελεύσεις των Φοιτητών, ακόμα και στις παραδόσεις έπαιρνε μέρος, ξαπλωμένος ανάμεσα στην έδρα των καθηγητών και στα θρανία των Φοιτητών, με το βλέμμα πάντα στραμμένο προς την ‘εξουσία’, έτοιμος να υπερασπιστεί τους φίλους του τους Φοιτητές.

Τα βράδια, τις γιορτές και τις ήσυχες ώρες του Πολυτεχνείου, ο Κανέλλος γύριζε στην έδρα του, στην Πλατεία Εξαρχείων όπου έσμιγε με τους άλλους αδέσποτους φίλους του και χαριεντίζονταν με τους θαμώνες της Πλατείας των Εξαρχείων.

Ο Κανέλλος έδινε, ανελλιπώς για περισσότερα από δέκα χρόνια, το παρόν σε όλες τις διαδηλώσεις-διαμαρτυρίες και για όλη αυτή τη δράση του, του απονεμήθηκε ο τίτλος «Τσε των σκυλιών». Ο Κανέλλος κάποια στιγμή εμφάνισε συμπτώματα παράλυσης των πίσω άκρων, είτε εξαιτίας των χημικών των αστυνομικών είτε εξαιτίας κάποιου χτυπήματος, μέχρι που δεν μπορούσε να κινείται. Τότε οι φίλοι του Φοιτητές φρόντισαν και του εξασφάλισαν ειδικό καροτσάκι που του επέτρεπε να κινείται. Κάποια στιγμή, ο Κανέλλος χάθηκε από το προσκήνιο. Οι φίλοι του Φοιτητές τον έψαξαν και τον βρήκαν σε κάποια φυλακή αδέσποτων σκύλων στο Μαρκόπουλο και τον έφεραν πίσω στο Πολυτεχνείο και στα Εξάρχεια, στο δικό του Δημόσιο Χώρο που τόσο αγάπησε και με αυταπάρνηση υπερασπίστηκε. Φήμες φέρνουν τον Κανέλλο να πέθανε λόγω γήρατος, άλλες πάλι τον φέρουν φαρμακωμένο από αστυνομική φόλα. Φαίνεται όμως πως ο θάνατος του Κανέλλου δεν άφησε αδιάφορους τους φίλους του Φοιτητές, γιατί σύμφωνα με κάποια πληροφορία ο Κανέλλος πέθανε στις 2 Ιουλίου 2008 και «του έγινε κηδεία με όλες τις τιμές. Ο τάφος του βρίσκεται στο εσωτερικό ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος» [2].

Ο Κανέλλος έγινε, για τη δράση του, παγκόσμια γνωστός, όχι μόνο μέσω του Διαδικτύου, αλλά και από δημοσιεύματα σε εφημερίδες, όπως ο GUARDIAN[3]. Ακόμα και τραγούδια γράφτηκαν για τον Κανέλλο, τον «αναρχικό σκύλο» των αγώνων, ο οποίος κατά ένα παράξενο τρόπο αντιπαθούσε ότι είχε σχέση και συμβόλιζε την εξουσία.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ, «Ο ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΣΚΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

Τον Κανέλλο διαδέχτηκε ο Θοδωρής, ένας Εξαρχειώτης επίσης, αλλά όχι αδέσποτος σκύλος, γιατί ο Θοδωρής, ανήκει σε οικογένεια των Εξαρχείων, φέρει δερμάτινο μπλε περιλαίμιο, με στοιχεία ταυτότητας και νούμερο κινητού τηλεφώνου για την περίπτωση που χαθεί.

Ο Θοδωρής πρωτοεμφανίστηκε στα γεγονότα του Δεκέμβρη 2008 και από τότε βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Στις ειρηνικές διαδηλώσεις και στις πορείες προς την αμερικάνικη πρεσβεία προηγείται κρατώντας στο στόμα του ειδικά κατασκευασμένο πλακάτ με κάποιο επίκαιρο σύνθημα. Στις μεγάλες συγκρούσεις του Δεκέμβρη 2008, μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών ο Θοδωρής, με το μέρος πάντα των διαδηλωτών, κέρδιζε ως έπαθλο μερικά ψητά λουκάνικα, για τα οποία έδειχνε μεγάλη προτίμηση και τα καταβρόχθιζε με ιδιαίτερη ικανοποίηση. Έτσι στο Θοδωρής, του προστέθηκε το Λουκάνικος, με το οποίο έγινε ο πιο διάσημος σκύλος του κόσμου, αφού όλα σχεδόν τα μεγάλα ΜΜΕ του έκαναν αφιερώματα[4]. Ακόμα και τραγούδια έγραψαν ξένοι τραγουδοποιοί, για το Θοδωρή Λουκάνικο.

Ο Θοδωρής Λουκάνικος από την εμφάνισή του μέχρι σήμερα συμμετέχει σε όλες τις διαδηλώσεις, πορείες και συγκρούσεις και δεν έχει καμιά δυσκολία στην επιλογή στρατοπέδου, γιατί «το σκυλί έχει ένστικτο, ξέρει ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός» και συνεπώς βρίσκεται πάντα στη σωστή μεριά, στη μεριά των διαδηλωτών και επιτίθεται με δύναμη κατά των αστυνομικών.

Ακόμα και όταν οι «μπαχαλάκηδες» με τις κουκούλες, οι λεγόμενοι και «γνωστοί-άγνωστοι», γνωστοί στους αστυνομικούς με τους οποίους βρίσκονται σε επικοινωνία και συνεργασία, αλλά άγνωστοι στους διαδηλωτές, ορμούν να διαλύσουν τους διαδηλωτές, ο Λουκάνικος παίρνει και πάλι θέση δίπλα στα ακάλυπτα γνωστά του πρόσωπα, δίπλα στους φίλους του διαδηλωτές κυνηγώντας τους παρακρατικούς κουκουλοφόρους και τους συμμάχους τους ΜΑΤατζίδες. «Είναι μία διεθνής διασημότητα. Αυτός ο σκύλος μπαίνει στις γραμμές των ταραχοποιών στην πρωτεύουσα της Ελλάδας» γράφει για τον Λουκάνικο το Time.

Ο Θοδωρής Λουκάνικος μια μόνο φορά βρέθηκε σε δυσκολία να επιλέξει στρατόπεδο. Και αυτή ήταν όταν τα συνδικαλιστικά όργανα των αστυνομικών διαμαρτυρόμενα κατά του Μνημονίου και της πολιτικής λιτότητας της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του Παπανδρέου, κατέβασαν τα μέλη τους σε διαδήλωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Συντάγματος. Αστυνομικοί με στολές παρατάχτηκαν απέναντι σε αστυνομικούς και ο Λουκάνικος αντιμετώπισε σοβαρό συνειδησιακό πρόβλημα, γιατί γνώριζε πως αυτός είναι πάντα απέναντι και ενάντια στους αστυνομικούς, αλλά τώρα βλέπει αστυνομικούς από εδώ, αστυνομικούς και από εκεί και δεν ξέρει ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί, δεν ξέρει ποιοι είναι οι δικοί του. Ευτυχώς με την πρώτη σύγκρουση ο Λουκάνικος έλυσε το γρίφο, γιατί ξεχώρισε ως κακούς τους αστυνομικούς που κράταγαν ασπίδες και γκλομπς και έριχναν χημικά αέρια εναντίον των άλλων, των άοπλων αστυνομικών, οπότε πήρε θέση και ανάπτυξε και δράση ενάντια στους αστυνομικούς υπηρεσίας στην υπηρεσία της εξουσίας.

Ο Λουκάνικος «απολαμβάνει τη φασαρία, του αρέσει η δράση και γοητεύεται με την αγάπη του κόσμου», που του προσφέρεται αφειδώς και με τα σχετικά λουκάνικα, σε κάθε εκδήλωση και δημόσια εμφάνισή του. Το βράδυ όμως και όταν όλα ησυχάζουν ο Λουκάνικος γίνεται πάλι Θοδωρής και γυρίζει στο σπίτι του, στα Εξάρχεια, για να απολαύσει τα μπράβο και τα χάδια του κηδεμόνα του, του Αχιλλέα.

Η καλύτερή του, για τον Λουκάνικο, ήταν η περίοδος της κατάληψης της Πλατείας Συντάγματος από τους «αγανακτισμένους». Καμιά φασαρία, παιχνίδι με τα παιδιά ο Λουκάνικος, αλλά και πολλά ψητά Λουκάνικα στη διάθεσή του, πολλή συζήτηση, πολλή ανθρωπιά, συνεργασία, όραμα για ένα καλύτερο κόσμο, μέχρι που το κράτος και το παρακράτος αποφάσισαν να διαλύσουν βίαια τις «εγκαταστάσεις» και τη Συνέλευση των Αγανακτισμένων, αυτό το εργαστήρι ενός καλύτερου κόσμου, όπου οι Αγανακτισμένοι πάσχιζαν να μεταμορφωθούν από αγανακτισμένοι σε συνειδητοποιημένοι.

Μόνο που το κράτος και το παρακράτος αγνοούν πως η βία δεν μπορεί να εξαφανίσει τις ιδέες. Το μόνο που καταφέρνει, η βία, είναι να τις δυναμώσει, για να ξαναμεφανιστούν πιο δυνατές και νικηφόρες. Για να πάψει να είναι σκυλίσια η ζωή των εργαζόμενων ανθρώπων. Για να είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί μεταξύ τους, αλλά και με τα ζώα, και να μην χρειάζεται να ξεχωρίζουν οι σκύλοι τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς. Για να μην χρειάζονται οι άνθρωποι αφεντικά και ήρωες και πολύ περισσότερο να μην χρειάζονται να παραδειγματίζονται από Κανέλλους και Λουκάνικους, γιατί τα σκυλιά συμπαθούν και βοηθάνε μόνο όσους τα αγαπάνε και τα ταΐζουν, γι’ αυτό άλλωστε πολλά σκυλιά κατασπαράζουν διαδηλωτές στα χέρια της αστυνομίας.

Ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός και αναγκαίος. Είναι ο κόσμος που μας ανήκει και που αξίζουμε. Ας απλώσουμε όλοι μαζί τα χέρια μας να τον απελευθερώσουμε από τους σφετεριστές του και να τον πάρουμε, για βάλουμε ένα τέλος στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και για να έχει συνέχεια αυτό το συναρπαστικό ταξίδι της ζωής, της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της

25/12/2011

[1] Είναι προφανές πως δεν μιλάμε για τους ‘φιλόζωους’ που φυλακίζουν διάφορα ζώα στον ιδιωτικό τους χώρο, για να νοιώσουν αφεντικά, κι’ όταν χορτάσουν αφεντιλίκι, τότε ο φιλοζωισμός τους, που εκδηλώνεται ως μίσος που κακοποιεί, καταδικάζει σε ασιτία τα άμοιρα τα ζώα και στην καλύτερη περίπτωση παράγει αδέσποτα.

[2]http://www.antinews.gr/2010/05/08/44559/#comment-444817, βλέπε επίσης http://www.youtube.com/watch?v=3NxuT0nG5gU, και http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=lFd0hztEUWk,

[3] Η εφημερίδα GUARDIAN, μπερδεύοντας προφανώς τον Κανέλλο που είχε πεθμε τον Λουκάνικο, είχε στο Φύλλο της 06.Μαίου 2010 ολόκληρο ρεπορτάζ με φωτογραφίες, για τον Κανέλλο: Kanellos the Greek protest dog. A dog that has been seen at nearly every demonstration in Athens over the last two years has turned up again during the recent protests against new austerity measures. It joins a single demonstrator in a sit-down protest. http://www.guardian.co.uk/world/gallery/2010/may/06

[4] Βλέπε ΒΗmagazino, 24-25 Δεκεμβρίου 2010, σελ. 34-37.

______________________
* Αναδημοσίευση από το. http://www.scribd.com/doc/76648419/%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2012-01-02T14:57:00.000-08:00

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τον Ελληνικό Λαό

Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπει στο Δεύτερο Παγκόσμιο

Πόλεμο με την απρόκλητη εισβολή των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Ήπειρο.

Ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην

Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.

Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα

 κάτω από την κατοχή τους.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν

από την πείνα - άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας.

Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο,

«Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των

παπουτσιών τους ».

Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες

κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5

δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση

της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η

διαδικασία πληρωμής του. Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των

Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές

επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο.

Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα, και

η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην

Γιουγκοσλαβία το 1971.

Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945,

1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, και το 1995. Παρά ταύτα, η Γερμανία

αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που

απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις.

Το 1964, ο Γερμανός Καγκελάριος Erhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου

μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990. Ενδεικτικό

της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρεώσεων προς στην Ελλάδα είναι το

ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών

Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή

αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή

των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια. Στις 2 Ιουλίου

2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques

Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο

 Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2,

2011).

Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στην Γερμανία

 να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011

, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές

 επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011,

 <http://guardian.co.uk/> guardian.co.uk, June 21, 2011).

Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν από τούς Έλληνες μόνο «ακόμη και τα κορδόνια των

παπουτσιών τους».

Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος

 αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από

την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών.

Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν

 περισσότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των

χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της

θησαυρούς.

Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την

 Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό

 δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων

και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών.

Αγαπητοί φίλοι,

Εκ μέρους του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ

ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, σας παρακαλώ ζητήσετε από φίλους και

γνωστούς σας να πάνε στο

http://www.greece.org/blogs/wwii/&gt,  http://www.greece.org/blogs/wwii/ και να υπογράψουν

 το Αίτημα μας που ζητά από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσε

ις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό

 κατοχικό δάνειο και πολεμικές επανορθώσεις, ανάλογες των υλικών ζημιών, των

εγκλημάτων και των λεηλασιών, που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών.

Για το Εθνικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Μανώλης Γλέζος

ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΓΚΡΙΖΑΣ ΑΓΥΡΤΙΑΣ

2011-09-20T00:01:00.000-07:00

Στον αστερισμό του κροκόδειλου

Γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης

ΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤAΝΕ τι ζώδιο είμαι, απαντάω «κροκόδειλος». Μετά απολαμβάνω όλη τη σύγχυση που δημιουργεί η απάντησή μου. Οι περισσότερες (γιατί για κυρίες πρόκειται) πιθανολογούν μία δικιά μου προωθημενη γνώση: «στο κινέζικο ωροσκόπιο;», «στα θιβετιανά ταρώ;», «στους δίσκους των Ίνκας;» (όχι στου Βοσκόπουλου).

Όταν έχω όρεξη, σπάνια δηλαδή, εξηγώ ήρεμα πως η ονομασία των αστερισμών ήταν ένας αυθαίρετος ορισμός του Πτολεμαίου, ο οποίος, ενώνοντας νοητά τα αστέρια στον ουράνιο θολο, τους έδωσε μία ονομασία κάποιου ζώου που θεωρούσε ότι μοιάζει το σχήμα του. Ο Πτολεμαίος αγνοούσε βεβαίως πως τ’ αστέρια αυτά δεν είναι καν στο ίδιο επίπεδο, αλλά απέχουν εκατομμύρια έτη φωτός μεταξύ τους. Όταν λέμε, λοιπόν, πως κάποιος είναι στον αστερισμό του Ταύρου, δεν μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά του ζώου ταύρου (επιθετικός, ανυποχώρητος, πείσμονας), γιατί αν του Πτολεμαίου του φαινόταν ο ταύρος, γελάδα, θα είχε ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά (μερικές φορές το κέρατο κάνει τη διαφορά).

Επίσης, τα περί έλξης των πλανητών και της επίδρασής τους στη ζωή των ανθρώπων είναι πέρα για πέρα για γέλια, αφού η έλξη που ασκεί ένας πλανήτης είναι υπολογισμέ- να 900.000 μικρότερη απ’ αυτή που ασκεί ένας άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα μας την ώρα που γεννιόμαστε. Αν, λοιπόν, είμαστε ένα ζώδιο, είμαστε σίγουρα το ζώδιο «μαιευτήρας Παπαδόπουλος», μια και αυτός ασκεί επίδραση χιλιάδες φορές πιο ισχυρή απ’ τον κάθε πλανήτη.

Άσε που από τότε που ο Πτολεμαίος όρισε τους αστερισμούς,ο άξονας περιστροφής της Γης έχει αλλάξει, άρα δεν είμαστε το ζώδιο που νομίζουμε ότι είμαστε. Όταν, λοιπόν, εκθέτω αυτά τα λίγα επιχειρήματα από τα πολλά που υπάρχουν και αποδεικνύουν πως η αστρολογία είναι ένας τρόπος για να βρίσκει το ΣΔΟΕ μαύρες καταθέσεις 4 εκατομμυρίων στους λογαριασμούς του αστρολόγου και τίποτα άλλο, αρχίζει το γλέντι. Τις περισσότερες φορές τέτοιες συζητήσεις τελειώνουν με την προτροπή προς εμένα «μην είσαι απόλυτος». Δηλαδή, η πίστη στο αναπόδεικτο και ανύπαρκτο είναι ανοιχτόμυαλη διαλεκτική κι αυτή στον ορθολογισμό και την απόδειξη απολυτότητα.

Η μεταφυσική αγωνία στον άνθρωπο δεν έλειπε ποτέ. Αδυνατούσε όχι μόνο να ερμηνεύσει τη φύση του αλλά κυρίως να την αποδεχθεί. Δημιούργησε θεούς, δαίμονες, ανύπαρκτες χίμαιρες και θεωρίες για να κινεί τον εαυτό του ανάμεσα σε υπαρκτούς κόσμους. Ο μεγαλύτερος εχθρός του είναι ο εαυτός του. Γι’ αυτό έφτιαξε τον ανάδρομο Ερμή να φταίει, αντί να φταίει ο ίδιος. Γι’ αυτό δημιούργησε μία εξέδρα από αγίους, αστρολόγους, ψυχολόγους, για να πετάει την μπάλα της προσωπικής ευθύνης και διαχείρισης.

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑIΡΙ οι παραλίες ήταν γεμάτες απο ανισόρροπους. Από τύπους που φορούσαν από εκείνα τα βραχιολάκια που, ρυθμίζοντας τους βιορυθμούς ή κάτι εξίσου αόριστο και ανύπαρκτο, φέρνουν την εσωτερική ισορροπία. Τα βράδια φαντάζομαι πως εραστές μιας κάποιας ηλικίας, ανάμεσα στα ρούχα που βγάζουν από πάνω τους, βγάζουν και το θαυματουργό γιλεκάκι που πουλά ο Τριανταφυλλόπουλος από ειδικές κεραμικές ίνες της NASA, το οποίο, αφού εγγυήθηκε ασφαλή πτήση, τώρα πλέον εγγυάται και τη στύση. Αν σε κάτι είναι βολικά τα μαγικά βραχιολάκια και γιλεκάκια, είναι στο σεξ, μια κι έχουν αντικαταστήσει τα θαυματουργά αλλά ενοχοποιητικά κομποσκοίνια, που ανήκαν στην προηγούμενη γενιά θαυματουργών γκάτζετ.

Όσο μεγαλύτερο είναι το ψέμα, τόσο περισσότεροι το πιστεύουν τελικώς. Όλο και περισσότερο οι σύγχρονοι Έλληνες ακρωτηριάζουν τον ορθολογισμό τους, την ίδια τη λογική τους υπόσταση, για να αγοράσουν ένα θαύμα που ξέρουν ότι μπορεί να μην τους σώσει, αλλά τουλάχιστον θα τους απαλλάξει από την ευθύνη. Ένα κιλό θετική ενέργεια ή έναν αστρολογικό χάρτη. Όσο πιο αναπόδεικτα είναι, όσο πιο πολύ επιτίθενται στη λογική που είναι μία καθημερινή απαίτηση, τόσο πιο αξιόπιστα είναι στο προσωπικό σύστημα της φυγής και της επιπολαιότητας.

Αυτοευνουχίζονται απ’ τον ορθολογισμό τους, όπως οι πιστοί της θεάς Κυβέλης, για να εναποθέσουν την ευθύνη της ζωής τους στο αντικείμενο της λατρείας τους. Πριν από μέρες, ένας φίλος μου γελούσε με όσα έλεγα ότι έκαναν οι Αθηναίοι πριν από δεκαετίες με το θαυματουργό νερό του Καματερού, φορώντας το βιονικό του βραχιολάκι. Και μια παλιά μου φίλη έκανε χαρά επειδή πήρε ένα δώρο από κάποιον με θετική ενέργεια, προφανώς μετρημένη με κάποιο ενεργειόμετρο που ακόμη αγνοούν οι επιστήμονες, αλλά όχι οι απελπισμένοι απ’ τον εαυτό τους. Γι’ αυτό σας λέω: κροκόδειλος. Κροκόδειλος με ωροσκόπο Ιπποπόταμο, πριν η λογική γίνει εντελώς ανάδρομη.

ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΑΓΥΡΤΙΑΣ

2011-09-19T23:56:00.000-07:00

Η κόκα, τα ράσα και οι ζαρτιέρες
Η Ελλάδα πένεται και

η Εκκλησία της ευδαιμονεί και επιχορηγείται.

του Κώστα Βαξεβάνη

Η θρησκεία δεν είναι το όπιο του λαού. Είναι η κόκα του. Δίκιο έχει ο Ουμπέρτο Έκο και όχι ο Μαρξ. Δεν υπάρχει πόλεμος στην υφήλιο που να μην είναι καθαγιασμένος απ' το θρησκευτικό μίσος. Δεν υπάρχει θρησκευτικός δρόμος αγάπης που δεν είναι στρωμένος με πτώματα απίστων.

Αν υπάρχει Θεός, κριτικός και παντοδύναμος, τότε σίγουρα θα έχει τη δύναμη να αυτοαναιρεθεί, βλέποντας όλα αυτά που έχει δημιουργήσει. Αφού πρώτα κάψει τους αντιπροσώπους του στη Γη. Ο Θεός δεν χρειάζεται ενδιάμεσους, δόγματα, τελετουργικά. Αν υπάρχει Θεός, δεν μπορεί να γίνει κακός ή καλός επειδή του καίνε πέντε γραμμάρια παραφίνης ή γδέρνουν τα γόνατά τους για να φτάσουν ως το ευλογημένο θησαυροφυλάκιο της Τήνου.

Προσωπικά, δεν έχω καταλάβει γιατί ο Θεός, ο οποίος είναι Παντογνώστης, δημιούργησε πλούσιους για να τους δοκιμάζει και ταυτόχρονα φτωχούς για να τους δοκιμάζει και αυτούς. Και γιατί να τους δοκιμάσει, αφού ο ίδιος το γνωρίζει το αποτέλεσμα και το προκαθορίζει; Μάλλον δίκιο έχει ο Ταρκόφσκι που έλεγε πως «γι' αυτούς που πιστεύουν, Θεός υπάρχει, ενώ γι' αυτούς που δεν πιστεύουν, δεν υπάρχει». Ας αφήσουμε, όμως, τον Θεό ν' ασκήσει το τιμωρητικό του έργο στα χιλιάδες παιδιά της Αφρικής που πεθαίνουν και ας πάμε στους ανθρώπους του.

Σε μικρή ηλικία δεν μπορούσα να καταλάβω πώς οι παπάδες είναι τόσο χοντροί με τόση νηστεία. Παιδική αφέλεια, που στην ηλικία μου ακούγεται ως αυθάδης λαϊκισμός. Η ιστορία, λοιπόν, των εκπροσώπων της Εκκλησίας στην Ελλάδα δεν είχε τίποτα θαυματουργό. Στάθηκαν στο πλευρό της εξουσίας, όπως αυτή εκφράστηκε. Αφόρισαν τη Φιλική Εταιρεία, τον Υψηλάντη, την Επανάσταση και αργότερα τον Καζαντζάκη. Προσκύνησαν τους Γερμανούς κατακτητές, ευλόγησαν το μυστρί του Παττακού και τις θηριωδίες του Παπαδόπουλου ως αναπλαστική διαδικασία του Έθνους.

Στις μέρες μας συνεχίζουν να ασχημονούν. Το ότι μετατρέπουν τη μεταφυσική αγωνία σε φυσικό εμπόριο είναι το λιγότερο. Εμπορεύονται ακόμη και τα πτώματα. Ποια θρησκευτικότητα έχει αυτό; Καμία.

Τις δύσκολες ημέρες που περνάμε, το κήρυγμά τους είναι κήρυγμα μισαλλοδοξίας. Τους φταίνε ο Κύρκος, οι μετανάστες, οι γκέι. Μισούν προκαταβολικά τη σκέψη που μπορεί να τους αφήσει απ' έξω ως περιττούς κι επικίνδυνους.

Θα ήθελα πολύ να δω άγιους Πατέρες, αλλά βλέπω, όπως πάντα, αφιονισμένους φονταμενταλιστές και υποκριτές. Και δεν έχει σημασία ποιο δόγμα εκπροσωπούν. Είναι τραγικά ίδιοι. Ενοχοποιούν το ανθρώπινο σώμα, τον έρωτα, το γέλιο. Θέλουν πόνο, αίμα, ανέχεια. Για τους άλλους, συνήθως. Ακόμη και η αγάπη, συναίσθημα χωρίς όρους και όρια, γι' αυτούς είναι ένα σύστημα προαπαιτούμενων. Η αγάπη τους παράγεται απ' τον φόβο της τιμωρίας. Ηθικολογούν υποκριτικά με την ίδια ευκολία που έλεγαν κάποτε πως η μαλακία τυφλώνει. Μόνο που τώρα λένε πως η ομοφυλοφιλία είναι κουσούρι. Τακτοποιώντας προσεκτικά τα ράσα, μη φανεί από κάτω η ζαρτιέρα.

Ανακαλύπτουν τη φιλανθρωπία μόνο όταν είναι εξευτελιστική για την ανθρώπινη προσωπικότητα και γεμίζει ιδρύματα όπου παιδιά, δεκαετίες τώρα, πέφτουν θύματα κακοποίησης και παιδοφιλικών ορέξεων.

Πού είναι, αλήθεια, η φιλανθρωπία τους τώρα που η χώρα δοκιμάζεται; Απειλούν για να μη φορολογηθεί η Εκκλησία, για να μη χάσουν ούτε ουγγιά από τα θησαυροφυλάκια της Τήνου, της Σουμελά, της Αγιάσου. Παναγίες καρατίων για φτηνή θεολογία.

Δεν τους αγγίζει κανένας. Συναλλάσσονται μόνο μαζί τους για να γεμίζει μαζί με το παγκάρι των εκκλησιών και αυτό της κάλπης. Ο κόσμος ήδη πεινάει και αυτοί συνεχίζουν να φτιάχνουν εκείνους τους ναούς-τέρατα για να ικανοποιούν μια θρησκευτικότητα τέρας. «Υπέρ αποπερατώσεως του ιερού ναού». Έχω γίνει μεσήλικας και αυτοί ακόμη αποπερατώνουν τη ματαιοδοξία του Πλουμιστή, με χρυσά καντήλια, χρυσές απολαβές κι έναν θεό φιλάργυρο. Μόνο το πρετ α πορτέ του Άνθιμου με τα χρυσά άμφια και οι σταυροί θα έχτιζαν ένα νοσοκομείο. Έχω μετρήσει 20 διαφορετικά, μόνο από φωτογραφίες στο ίντερνετ.

Το θέμα δεν είναι αν εγώ είμαι βλάσφημος και άπιστος, αλλά αν αυτοί έχουν πραγματικά Θεό. Αν υπάρχει Θεός, δεν θα πάω στην κόλαση. Θα είναι ασφυκτικά γεμάτη απ' αυτούς.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

2011-09-06T23:07:00.000-07:00

Η προστυχιά της εργασιακής εφεδρείας*

Τι πρόκειται να κερδίσει η κυβέρνηση από τις απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων Δ.Υ.;

Ότι θα ελαφρύνει το έλλειμμα και εξ αυτού το χρέος, πρόκειται για αστειότητα. Η εξοικονόμηση κάποιων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από το κομμάτι τη μισθοδοσίας ωχρειά μπροστά στο χρέος που με το δεύτερο πακέτο θα κοντεύει το μισό τρις. Άσε που τα επιδόματα ανεργίας και η μείωση της κατανάλωσης και των φορολογικών εσόδων θα εξανεμίσουν και αυτό το πενιχρό στιγμιαίο κέρδος. Βέβαια μπορεί η κυβέρνηση να κόψει εντελώς τα επιδόματα ανεργίας, κάτι που ευχαρίστως θα έκανε και μάλλον θα κάνει, μιας και το θέαμα της δυστυχίας των άλλων προσφέρει ανυπέρβλητες ηδονές, αλλά δυστυχώς γιαυτή δεν θα μπορέσει να κάνει κάτι για ν' αντισταθμίσει τη μείωση της κατανάλωσης και τα διαφυγόντα φορολογικά έσοδα.

Θα μπορούσε κανείς να πιθανολογήσει ότι το κάνει έτσι ώστε η χώρα να προσφέρει στους βιτσιόζους πραιτωριανούς και συμβούλους των Βρυξελλών και του ΔΝ,Τ σασπένς και 3D θέαμα σε φυσικό ντεκόρ, από μιλούνια δυστυχισμένους ανέργους, στο βαθμό που τα κάθε είδους Κολοσσαία, τα δημόσια μαρτύρια και οι θηριομαχίες έχουν κριθεί πολιτικώς μη-ορθά και ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα. Επί πλέον το αίμα αποτελεί πρώτης τάξεως διεγερτικό και για τ' ανοργασμικά κυβερνητικά στελέχη.

Θα μπορούσε να ήταν απλά, κι από μίσος και μισανθρωπισμό. Δεν θα μού έκανε εντύπωση, μιας και η άποψη αυτή μπορεί να επιβεβαιωθεί από τις δεκάδες φορές που η κυβέρνηση, του πρωθυπουργού πρωτοστατούντος, λοιδώρησε, συκοφάντησε, επιτέθηκε, σπίλωσε, κατηγόρησε με όλα τα χρώματα απ' την παλέτα της μισαλλοδοξίας, δεκάδες μερίδες και στρώματα του ελληνικού πληθυσμού. Όλα, εκτός από τα όμοιά της και τα ανώτερα. Αυτά, όλως τυχαίως, τα προσπέρασε. Αυτό ας το δούμε σε αντίθεση με τον Ομπάμα, ο οποίος μετά την επίτευξη συμφωνίας στο παραπέντε για την αύξηση του ορίου δανεισμού, στην πρώτη δημόσια ομιλία του, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να πλέξει το εγκώμιο του αμερικανικού λαού. Αν τα εγκώμια αυτά εντάσσονται στον λαϊκισμό, τότε οι "αντι-λαϊκιστικές" πρακτικές της κυβέρνησης εντάσσονται κάλλιστα στις θηριωδίες. Αν και τα θηρία ποτέ δεν σκοτώνουν από μίσος και εκδίκηση.

Τότε γιατί χαίρεται ν' απολύει; Ο λόγος είναι η εξασφάλιση άφθονου, απελπισμένου και μορφωμένου εργατικού δυναμικού για τις ειδικές οικονομικές ζώνες, ΕΟΖ, με δουλοκτητικό εργασιακό καθεστώς, όπου οι ξένες εταιρίες θα μπορούν να εγκαθιστούν δραστηριότητες απαγορευμένες στον πρώτο κόσμο, να εξασφαλίζουν μεροκάματα Κίνας, να εξάγουν τα κέρδη, να απαλλάσσονται των φόρων και γενικώς να οργάζονται σαδιστικώς και ανεμποδίστως...

____________________

*Το θέμα το ψάρεψε στο CYNICAL ο Σταύρος Κυριαζής, μας το έστειλε, κι εμείς το αναδημοσιεύουμε. Σε ευχαριστούμε Σταύρο.

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. ΑΝΤΕ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

2011-08-27T08:16:00.000-07:00

Απόφαση-κόλαφος για τις τράπεζες

ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ tvxsteam

Ελπίδα σε χιλιάδες υπερχρεωμένους καταναλωτές δίνουν οι δυο πρόσφατες αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που αφορούσαν τη ρύθμιση οφειλών σε πιστωτικά ιδρύματα. Σύμφωνα με το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, οι δυο αποφάσεις ανοίγουν το δρόμο για συμβιβασμό των τραπεζών με τους δανειολήπτες και αποτελούν κόλαφο, για τις πρώτες.

Στην πρώτη περίπτωση, 63χρονη καταναλώτρια προσέφυγε, στο Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ), το Σεπτέμβριο του 2010, για να υπαχθεί, στο νόμο, για τη ρύθμιση των χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Η καταναλώτρια, η οποία είχε εισόδημα 1.850 ευρώ, το μήνα, όφειλε 202.107 ευρώ, σε οχτώ τράπεζες και το χρέος της προερχόταν, από πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Το μόνο περιουσιακό στοιχείο ήταν ένα αυτοκίνητο, 1.200 κυβικών του 2001. Η καταναλώτρια είχε περιέλθει, σε μόνιμη αδυναμία αποπληρωμής των οφειλών της, λόγο σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Το ΚΕΠΚΑ συνέταξε σχέδιο αποπληρωμής των οφειλών και το απέστειλε, στις τράπεζες. Δυστυχώς, οι τράπεζες δεν αποδέχτηκαν το σχέδιο και έτσι, η καταναλώτρια, το Φεβρουάριο του 2011, κατέθεσε αίτηση, στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.

Πριν από λίγες ημέρες η υπόθεση εκδικάστηκε και αποφασίστηκε η καταναλώτρια να καταβάλει στις τράπεζες το ποσό των 750 ευρώ το μήνα για τέσσερα χρόνια. Πέτυχε "κούρεμα" του χρέους της κατά 82%, το συνολικό ποσό που θα καταβάλει ανέρχεται στα 36.000 ευρώ, ενώ το δικαστήριο της αφήνει, 1.100 ευρώ, το μήνα, για να αντιμετωπίσει τα έξοδά της.

Ανάλογη ήταν η απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και για ένα ανδρόγυνο με δυο παιδιά, με οικογενειακό εισόδημα 2.700 ευρώ, το μήνα, και συνολικά χρέη σε πέντε τράπεζες που ξεπερνούσαν τις 147.842 ευρώ. Το ζευγάρι είχε περιέλθει, σε μόνιμη αδυναμία αποπληρωμής των οφειλών του, λόγω μείωσης των ημερών απασχόλησης του συζύγου, στην εργασία του, οπότε το οικογενειακό εισόδημα μειώθηκε, κατά πολύ.

Όπως και στην πρώτη περίπτωση, το ζευγάρι μετά την άρνηση των πιστωτικών ιδρυμάτων να έρθουν σε συμφωνία για μείωση του χρέους, προσέφυγε στους ειδικούς.

Το ζευγάρι τελικά πέτυχε μείωση του οφειλούμενου ποσού κατά 44% και η πρώτη κατοικίας της οικογένειας δε θα κατασχεθεί.

Οι τράπεζες, κατά την εκδίκαση των δύο υποθέσεων, κατηγόρησαν τους καταναλωτές, για ανεύθυνο δανεισμό και δόλο, ότι δηλαδή απέκρυπταν την πραγματική τους οικονομική κατάσταση, από τις τράπεζες και λάμβαναν, έτσι, νέα δάνεια. Το Ειρηνοδικείο, όμως, απέρριψε τις κατηγορίες καθώς οι ίδιες οι τράπεζες έχουν τη δυνατότητα εκτός από την έρευνα των οικονομικών δυνατοτήτων του αιτούμενου δάνειο να διαπιστώσουν και τις λοιπές δανειακές υποχρεώσεις του ή την εν γένει οικονομική του συμπεριφορά μέσω του συστήματος «Τειρεσίας».

Από την πλευρά του το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών σε ανακοίνωσή του αναφέρει: "ελπίζουμε ότι οι αποφάσεις αυτές του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, θα οδηγήσουν τις τράπεζες να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, για την υπερχρέωση των νοικοκυριών και να αλλάξουν πολιτική, τόσο στις μεθόδους προώθησης και πώλησης των δανειακών τους προϊόντων, όσο και κατά το αρχικό στάδιο της εφαρμογής του νόμου, για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ώστε να επιτυγχάνεται συμφωνία, στο εξωδικαστικό στάδιο και να μην απαιτείται η προσφυγή, στα Ειρηνοδικεία ".

Ο άγριος καπιταλισμός βγαίνει στους δρόμους

2011-08-20T14:00:00.000-07:00

Ο άγριος καπιταλισμός βγαίνει στους δρόμους

Του David Harvey

Αναδημοσίευση από το: http://ilesxi.wordpress.com

Το συγκεκριμένο άρθρo γράφτηκε στις 11/8/2011 και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Counterpunch υπό τον τίτλο “Feral Capitalism Hits the Streets”. ‘Feral’ είναι η λέξη την οποία επέλεξαν τα Βρετανικά ΜΜΕ για να χαρακτηρίσουν τους νεαρούς ταραξίες. Σημαίνει ‘άγριος’, ‘όχι εξημερωμένος’, ‘απολίτιστος’ και γειτνιάζει με τη λέξη ‘savage’. Αυτή τη λέξη χρησιμοποιεί κι ο David Harvey ως ραχοκοκκαλιά του κειμένου του, με διαφορετικά συμφραζόμενα κάθε φορά, για να μας βοηθήσει να δούμε πιο καθαρά πως οι ταραξίες «κάνουν μονάχα ό,τι κάνουν όλοι οι άλλοι». Για να μη χάσουμε τον ‘μίτο της Αριάδνης’, στη μετάφραση επιλέχθηκε μια και μοναδική απόδοση της λέξης ‘feral’: ‘άγριος’.

‘Μηδενιστές και άγριους έφηβους’ τους αποκάλεσε η Daily Mail: οι τρελοί έφηβοι από κάθε κοινωνικό στρώμα που ξεχύθηκαν στους δρόμους, άμυαλοι και απελπισμένοι, εκτοξεύοντας τούβλα, πέτρες και μπουκάλια στους μπάτσους ενόσω λεηλατούσαν από τη μια και βάζανε φωτιά από την άλλη, και οδήγησαν τις αρχές σε ένα χαρωπό κυνηγητό, όπου αυτές δεν ήξεραν ποιον να πρωτοπιάσουν, καθώς χαραζόταν με tweets η πορεία από τον έναν στρατηγικό στόχο στον άλλον.
Η λέξη ‘άγριοι’ με χτύπησε σαν αστροπελέκι. Μου θύμισε το πώς απεικονίζονταν οι κομμουνάροι στο Παρίσι το 1871, σαν άγρια θηρία, σαν ύαινες, που τους άξιζε να εκτελεστούν με συνοπτικές διαδικασίες στο όνομα της ιερότητας της ιδιωτικής περιουσίας, της ηθικότητας, της θρησκείας και της οικογένειας. Όμως μετά, η λέξη μου έφερε στο μυαλό έναν άλλο συνειρμό: την επίθεση στα ‘άγρια ΜΜΕ’ από τον Tony Blair, ο οποίος είχε βολευτεί τόσο καιρό στην αριστερή τσέπη του Rupert Murdoch εως ότου αργότερα αντικαταστάθηκε, όταν ο Murdoch έχωσε το χέρι στη δεξιά του τσέπη για να τραβήξει τον David Cameron.
Θα υπάρξουν φυσικά οι συνηθισμένες υστερικές συζητήσεις ανάμεσα σε όσους ρέπουν στην θέαση των ταραχών ως ζήτημα καθαρής, αχαλίνωτης και αδικαιολόγητης εγκληματικότητας, και όσους ανυπομονούν να θέσουν τα γεγονότα στα πλαίσια των συμφραζομένων της κακής αστυνόμευσης, του συνεχιζόμενου ρατσισμού, της αδικαιολόγητης δίωξης των νεαρών και των μειονοτήτων, της μαζικής ανεργίας των νέων, της ακμάζουσας κοινωνικής αποστέρησης και της βλακώδους πολιτικής λιτότητας που δεν έχει να κάνει με τα οικονομικά αλλά με τη διαιώνιση και την παγίωση προσωπικού πλούτου και δύναμης. Μερικοί μπορεί ακόμα και να υπερθεματίσουν καταδικάζοντας τις κενές νοήματος, αλλοτριωτικές ιδιότητες τόσων επαγγελμάτων και τόσο μεγάλου μέρους της καθημερινής ζωής εν μέσω τεράστιων αλλά ανισομερώς κατανεμημένων δυνατοτήτων άνθησης του ανθρώπου.
Αν είμαστε τυχεροί, θα έχουμε επιτροπές και αναφορές που θα ξαναματαλένε ό,τι ειπώθηκε για το Brixton και το Toxteth στα χρόνια της Thatcher. Λέω ‘τυχεροί’ επειδή τα άγρια ένστικτα του τωρινού Πρωθυπουργού μοιάζουν περισσότερο εναρμονισμένα με τα κανόνια νερού, τα δακρυγόνα και τις πλαστικές σφαίρες όσο κάνει υποκριτικά από καθέδρας κήρυγμα για την απώλεια του ηθικού προσανατολισμού, την παρακμή των καλών τρόπων συμπεριφοράς και τον θλιβερό εκφυλισμό των οικογενειακών αξιών και της πειθαρχίας μεταξύ των πλανημένων νεολαίων.
Όμως, το πρόβλημα είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο καπιταλισμός ο ίδιος έχει εξαγριωθεί ανεξέλεγκτα. Άγριοι πολιτικοί κλέβουν στα έξοδά τους, άγριοι τραπεζίτες κουρσεύουν το δημόσιο κορβανά, Γενικοί Διευθυντές, διαχειριστές των hedge funds και ιδιοφυΐες των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων λεηλατούν τον πλούτο του κόσμου, τηλεφωνικές και πιστωτικές εταιρίες φορτώνουν τους λογαριασμούς ολονών με μυστήριες χρεώσεις, καταστηματάρχες αισχροκερδούν, και με το παραμικρό απατεώνες και κομπιναδόροι στήνουν παπατζιλίκια στα υψηλότερα κλιμάκια του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου.
Η πολιτική οικονομία της μαζικής ανέχειας, των αρπακτικών πρακτικών που μοιάζουν με ληστεία μέρα μεσημέρι, ιδιαίτερα των φτωχών και τρωτών, των άδολων και των νομικά απροστάτευτων, αποτελεί την ημερήσια διάταξη. Πιστεύει κανείς ότι είναι δυνατό να βρεθεί πια ένας τίμιος καπιταλιστής, ένας τίμιος τραπεζίτης, ένας τίμιος πολιτικός, ένας τίμιος καταστηματάρχης ή ένας τίμιος αστυνομικός διευθυντής; Ναι, υπάρχουν. Όμως, μονάχα ως μια μειοψηφία που όλοι οι άλλοι την θεωρούν ηλίθια. Βάλε μυαλό. Βγάλε Εύκολα Κέρδη. Εξαπάτησε και κλέψε! Οι πιθανότητες να πιαστείς είναι μικρές. Και, εν πάσει περιπτώσει, υπάρχουν πολλοί τρόποι να θωρακίσεις τον προσωπικό πλούτο απέναντι στα κόστη της εταιρικής αδικοπραγίας.
Αυτό που θα πω ίσως σοκάρει. Οι περισσότεροι από εμάς δεν το βλέπουμε επειδή δεν θέλουμε. Σίγουρα κανένας πολιτικός δεν τολμά να το πει και ο Τύπος θα το τύπωνε μόνο για να ‘θάψει’ αυτόν που το ‘πε. Αλλά φαντάζομαι πως κάθε ταραξίας στους δρόμους γνωρίζει ακριβώς τι εννοώ. Κάνουν μονάχα ό,τι κάνουν όλοι οι άλλοι, αν και με διαφορετικό τρόπο – πιο κραυγαλέα και εξόφθαλμα στους δρόμους. Ο Θατσερισμός αποδέσμευσε τα άγρια ένστικτα του καπιταλισμού (τα ‘ζωικά πνεύματα’ του επιχειρηματία όπως σεμνότυφα τα ονόμασαν) και έκτοτε τίποτα δεν έχει εμφανιστεί για να τα χαλιναγωγήσει. Σπάστα και κάψτα [slash and burn] είναι τώρα το απροκάλυπτο σύνθημα των κυρίαρχων τάξεων, παντού πάνω-κάτω.

Αυτή είναι η νέα κανονικότητα στην οποίο ζούμε. Με αυτό θα έπρεπε να ασχοληθεί η επόμενη μεγάλη επιτροπή διερεύνησης. Όλοι, όχι μόνο οι ταραξίες, θα έπρεπε να απολογηθούν. Ο άγριος καπιταλισμός θα έπρεπε να δικαστεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας καθώς και εγκλήματα κατά της φύσης.
Δυστυχώς, αυτό είναι που τούτοι οι άμυαλοι ταραξίες δεν μπορούν να δουν ή να απαιτήσουν. Όλα συνωμοτούν στο να αποτρέψουν κι εμάς να το δούμε και να το απαιτήσουμε. Γι’ αυτό η πολιτική εξουσία φορά με τόση βιάση τα ιμάτια της αφ’ υψηλού ηθικότητας και της υποκριτικής επιχειρηματολογίας·ώστε κανείς να μη μπορέσει να τη δει τόσο γυμνά διεφθαρμένη και τόσο ηλίθια παράλογη.

Όμως υπάρχουν διάφορες αναλαμπές ελπίδας και Φωτός στον κόσμο. Τα κινήματα των αγανακτισμένων [indignados] στην Ισπανία και την Ελλάδα, οι επαναστατικές τάσεις στη Λατινική Αμερική, τα κινήματα χωρικών στην Ασία, όλα αρχίζουν να καταλαβαίνουν την απέραντη βρωμιά που ένας αρπακτικός και άγριος παγκόσμιος καπιταλισμός έχει αμολήσει στον κόσμο. Τι χρειαζόμαστε οι υπόλοιποι από εμάς για να το δούμε και δρώντας να το αλλάξουμε; Πως μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή; Τι κατεύθυνση να ακολουθήσουμε; Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Όμως ένα πράγμα ξέρουμε στα σίγουρα: μπορούμε να πάρουμε σωστές απαντήσεις μόνο κάνοντας τις σωστές ερωτήσεις.

ΜΑΥΡΟΚΙΤΡΙΝΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ = ΑΜΕΡΙΚΟΚΙΝΕΖΙΣΜΟΣ

2011-06-18T13:38:00.000-07:00

Κίνα: Εξεγείρονται οι εργάτες στην «Πρωτεύουσα του Τζιν»

Αναδημοσίευση από: tvxsteam

Μεγάλες συγκρούσεις έχουν ξεσπάσει την τελευταία βδομάδα στην κινεζική πόλη Zengcheng, μεταξύ της αστυνομίας και των χιλιάδων εσωτερικών μεταναστών που εργάζονται στην βιομηχανία παραγωγής υφάσματος τζιν. Αφορμή για την εξέγερση στάθηκε ο ξυλοδαρμός μιας 20χρονης εγκύου μικροπωλήτριας από αστυνομικό, αλλά η οργή των εργατών αφορά τόσο την αστυνομική βία και αυθαιρεσία, όσο και την έλλειψη πολιτικών δικαιωμάτων και τις «μεσαιωνικές» συνθήκες εργασίας.

Η αστυνομική παρουσία στην πόλη είναι πλέον τεράστια, με περισσότερους από 2.000 αστυνομικούς των κινεζικών ΜΑΤ να παρελαύνουν βαριά οπλισμένοι στους δρόμους, σε μια προσπάθεια να εκφοβίσουν τους εργάτες, ενώ οι αρχές έχουν επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας.

Η αστυνομική καταστολή ήρθε ως απάντηση στις εκτεταμένες διαδηλώσεις των εσωτερικών μεταναστών, μετά τον ξυλοδαρμό της 20χρονης γυναίκας, με τους διαδηλωτές να στρέφονται κατά των αστυνομικών, να καταστρέφουν καταστήματα και να καίνε αυτοκίνητα. Βέβαια, ορισμένες πηγές αποδίδουν μεγάλο μέρος των επεισοδίων σε προβοκάτσια από πλευράς της αστυνομίας, προκειμένου να δικαιολογηθεί η καταστολή της εξέγερσης.

Σύμφωνα με τις αρχές, έχουν συλληφθεί μέχρι σήμερα 26 άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας άντρας που κατηγορείται ότι διέσπειρε τη φήμη πως η έγκυος γυναίκα και ο άντρας της είναι νεκροί. Ωστόσο, αυτόπτες μάρτυρες κάνουν λόγο για περισσότερες από 1.000 προσαγωγές, τη στιγμή που στις διαδηλώσεις συμμετείχαν περίπου 10.000 εργάτες.

Επιπλέον, η αστυνομία απέδωσε τα επεισόδια σε αυτονομιστές από το Θιβέτ και την επαρχία Xinjiang, σε μια προσπάθεια να δαιμονοποιήσει την εξέγερση και να δημιουργήσει εθνική διχόνοια. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα από το Χονκ Κονγκ, οι τοπικές αρχές μοίρασαν λοστούς και κράνη σε ντόπιους κατοίκους, καλώντας τους να οργανωθούν σε «αυτοάμυνα».

Όπως παραδέχεται και η κρατική έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης της Κίνας που παρουσιάστηκε την Τρίτη, τουλάχιστον 150 εκατομμύρια εσωτερικών μεταναστών εργατών «περιθωριοποιούνται στις πόλεις, αντιμετωπίζονται απλά ως φτηνό εργατικό δυναμικό, δεν απορροφώνται από τις τοπικές κοινωνίες, αποτελούν αντικείμενο ρατσισμού και βλάπτονται σοβαρά».

Η επαρχία Xintang, όπου βρίσκεται η Zengcheng, είναι γνωστή ως η «Πρωτεύουσα του Τζιν», με τους 400-500 χιλιάδες μετανάστες που εργάζονται εκεί να παράγουν περισσότερα από 200 εκ. παντελόνια τζιν το χρόνο, δηλαδή το ένα έκτο της παγκόσμιας παραγωγής.

Εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, με βάρδιες που διαρκούν έως και 18 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα, και με ελάχιστους μισθούς. Η καταστολή των διαδηλώσεών τους από την αστυνομία μπορεί να συγκράτησε προσωρινά την οργή τους, όμως οι ίδιοι προετοιμάζονται για ένα δεύτερο κύμα διαμαρτυριών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετοί εργάτες καλούν για μια απεργία διάρκειας 1 μήνα «έτσι ώστε να καταρρεύσει οικονομικά η Πρωτεύουσα του Τζιν, και να πάρουν εκδίκηση από τις αστυνομικές αρχές και τα στρώματα των πλουσίων που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες εργάτες».

Ο φόβος του Πεκίνου είναι το ενδεχόμενο η αναταραχή αυτή να επεκταθεί στην ευρύτερη περιοχή του Δέλτα του Ποταμού των Μαργαριταριών, όπου χτυπάει η καρδιά της κινεζικής βιομηχανίας και των εξαγωγών της χώρας.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 πραγματοποιούνταν στην Κίνα περίπου 9.000
μαζικές διαμαρτυρίες τον χρόνο. Το 2010 είχαν φτάσει τις 180.000. Η Σχολή Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Τσινγκουά εκτιμά ότι φέτος θα ξεπεράσουν τις 200.000.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΡΟΥΣΣΟΥ ΠΡΟΣ ΑΓ(Ρ)ΙΟΥΣ ΑΓΥΡΤΕΣ

2011-05-07T15:23:00.000-07:00

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟ ΑΛΛΑ
ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Άγιοι άνθρωποι της αρχιεπισκοπής Αθηνών και πάσης Ελλάδος,

Τώρα που ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος είναι ασθενής, κατά τα φαινόμενα βαρέως, έχετε τα εξής αποτελεσματικά μέσα για να τον κάνετε αμέσως καλά:

1. Να του κάνετε ευχέλαιο (Ευαγγέλιο κατά Μάρκον και καθολική επιστολή Ιακώβου),

2. Να τον πάτε για προσκύνημα στην Τήνο,

3. Να του φέρετε να ασπαστεί την εικόνα της «Παναγίας της Ιεροσολυμιώτισσας» κλπ

Γιατί δεν χρησιμοποιείτε αυτά τα αποτελεσματικά μέσα, τα οποία αξιοποιείτε συνέχεια για τον κοσμάκη; Τι περιμένετε και τον τρέχετε στα νοσοκομεία και στους γιατρούς που τον κόβουν και τον ράβουν;

Μα καλά, ξεχάσατε τη θρησκεία σας και τα θαύματα και πρέπει να σας τα υπενθυμίζω εγώ; Ελπίζω τώρα να ενεργήσετε αμέσως!

Αναμένω
Ιωάννης Ρούσσος, Καθηγητής

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ

2011-05-05T07:17:00.000-07:00

Ηλικιωμένοι θύματα εγκατάλειψης και οικονομικής εκμετάλλευσης

Αναδημοσίευση από το tvxsteam

Ηλικιωμένοι εγκαταλείπονται από τα παιδιά τους, που παλιότερα τους πρόσεχαν, λόγω της κρίσης ενώ άλλοι πέφτουν θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης από το συγγενικό τους περιβάλλον, σύμφωνα με ειδικούς της γραμμής ζωής για ηλικιωμένους. Η γραμμή ζωής Silver Alert ξεκίνησε τη λειτουργία της πριν ένα μήνα και επιχειρεί να δώσει λύση στο πρόβλημα.

Από το 2006 έχουν εξαφανιστεί 1.067 ηλικιωμένοι και βρέθηκαν οι 856, εκ των οποίων οι 155 νεκροί, αναφέρει η «Ελευθεροτυπία». Επιπλέον, το 18, 93% ακόμη αγνοούνται. Στη γραμμή ζωής Silver Alter (1065) όταν αναφερθεί η εξαφάνιση ενός ηλικιωμένου τα στοιχεία του προβάλλονται στα ΜΜΕ αλλά και σε σταθμούς μέσω μεταφοράς.

Οι περιπτώσεις εγκατάλειψης και οικονομικής εκμετάλλευσης ηλικιωμένων έχει πάρει διαστάσεις, σύμφωνα με τις εμπειρίες των ειδικών της γραμμής ζωής.

Υπάρχουν ηλικιωμένοι που καταγγέλλουν στη γραμμή ζωής ότι έχουν πέσει θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης και σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης από τους συγγενείς τους ή τους ανθρώπους που τους φροντίζουν. Σε ορισμένες καταγγελίες, οι ηλικιωμένοι ανέφεραν ότι τα παιδιά τους, τους πήραν το σπίτι. Η γραμμή ζωής προσπαθεί να τους βοηθήσει με ομάδα δικηγόρων που τους συμβουλεύει.

Παρατηρείται συχνά εγκατάλειψη ηλικιωμένων από το συγγενικό τους περιβάλλον. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν ενδιαφέρονται καν αν ζουν ή αν έχουν πεθάνει. Στη γραμμή ζωής αναφέρουν πως παίρνουν 50 κλήσεις την εβδομάδα από μοναχικούς ηλικιωμένους που ζητούν βοήθεια.

Μέχρι τώρα 3.600 ηλικιωμένοι περιμένουν να πάρουν την ειδική συσκευή «κόκκινο κουμπί», την οποία θα φορούν στο χέρι και όταν το πατάνε θα μπορούν να μιλήσουν σε κάποιον ειδικό για να μεταφερθούν στο νοσοκομείο.

ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ. ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

2011-03-24T12:31:00.000-07:00

Καταστροφή στην Ιαπωνία: Το κέρδος στον πυρήνα - Η ιδιωτική εταιρεία προσάρμοζε την ασφάλεια στο συμφέρον της

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: Παρέμβαση

*

Θα περίμενε κανείς η Ιαπωνία, ως θύμα του πυρηνικού αμερικανισμού, να μείνει μακριά από την πυρηνική ενέργεια, αλλά δεν σκέφτηκε γι' αυτό να καταργήσει τον καπιταλισμό...οπότε ξαναζεί την ιστορία ως φάρσα των 70 οικογενειών που την κυβερνούν. Αλλά το πρόβλημα τελικά είναι παγκόσμιο και συνεπώς παγκόσμιο είναι και το χρέος ανατροπής του απάνθρωπου και καταστροφικού καπιταλισμού.

Πρωτοβουλία Διαλόγου για την

Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό

*

Εβδομηντατρία χρόνια από την πρώτη πυρηνική σχάση που επιτεύχθηκε στη χιτλερική Γερμανία από τους φυσικούς Ότο Χαν και Λίζα Μάιτνερ το 1938 στο Βερολίνο και 69 χρόνια από τότε που ο περίφημος νομπελίστας φυσικός Ενρίκο Φέρμι κατασκεύασε τον πρώτο πυρηνικό αντιδραστήρα στο Σικάγο το 1942. 443 πυρηνικοί αντιδραστήρες λειτουργούν διάσπαρτοι σε 31 χώρες, καλύπτοντας το 16% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας. Για να κινηθούν καταπίνουν ετησίως περίπου 80.000 τόνους ουρανίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως. Σε 17 από τις 27 χώρες της λειτουργούν 152 πυρηνικά εργοστάσια, τα οποία καλύπτουν το 1/3 της ηλεκτροπαραγωγής και το 15% της πρωτογενούς ενέργειας. Επιπλέον 27 νέοι σταθμοί πυρηνικής ενέργειας βρίσκονται υπό κατασκευή σε διάφορες χώρες.

Μόνο τα πυρηνικά απόβλητα, εναντίον των οποίων αναπτύσσεται ένα κίνημα, και χαρακτηρίζονται ως ραδιενεργά, ανέρχονται ετησίως σε 50.000 κυβικά μέτρα. Στον αδηφάγο όμως καπιταλισμό όλα γίνονται. Μόνο από τα ήδη υπάρχοντα πυρηνικά απόβλητα του πλανήτη, με κατάλληλη επεξεργασία, μπορούν να κατασκευαστούν, εκτός των άλλων, χιλιάδες πυρηνικές βόμβες. Κέρδος, αγορά και πολεμική βιομηχανία λοιπόν. Το εμπόριο πυρηνικών υλικών, μεταξύ των οποίων παι των πυρηνικών αποβλήτων, είναι τεράστιο. Αν σχεδιάσει κανείς στο χάρτη τις διαδρομές που ακολουθούνται, θα μοιάζει σαν ένα πιάτο με σπαγγέτι. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ δέχονται χρησιμοποιημένα πυρηνικά καύσιμα από όλο τον κόσμο και η Γαλλία επιστρέφει τα απόβλητα της στην προμηθεύτρια Ιαπωνία.

Όλοι ανεξαίρετα οι τύποι πυρηνικών αντιδραστήρων (ελαφρού, βαρέος, ζέοντος ή πιεσμένου ύδατος), χρησιμοποιούν λίαν υψηλές ποσότητες νερού για τη λειτουργία τους που επιστρέφεται, καυτό, σε ποτάμια, λίμνες και πέλαγα. Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες στο όνομα του κέρδους χτίζονται όσο γίνεται πιο κοντά στην περιοχή κατανάλωσης της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας για να ελαχιστοποιηθεί το κόστος μεταφοράς της. Και όσο πιο κοντά στη θάλασσα, με τη φτηνότερη δυνατή προστασία, για να ελαχιστοποιήσουν το κόστος μεταφοράς πρώτων υλών, αποβλήτων και της γενικότερης χρήσης αφαλατωμένου κυρίως νερού.

Παρά τους σίγουρους και γνωστούς κινδύνους από τσουνάμι που οδήγησαν στον πνιγμό του δεύτερου μεγαλύτερου πυρηνικού εργοστάσιου της Ινδίας, στο Μάντρας. Γι' αυτό και ο αντιδραστήρας Φουκουσίμα είναι μόλις 140 χιλιόμετρα από το Τόκιο και κοντά στη θάλασσα με αποτέλεσμα να κινδυνεύει και το Τόκιο και η περιοχή του εργοστασίου και το ίδιο το εργοστάσιο να χτυπηθεί από το τσουνάμι. Χτύπημα που αποσιωπάται από τα ΜΜΕ, τους κυβερνητικούς υπεύθυνους και τους πληρωμένους επιστήμονες από το πανίσχυρο καρτέλ των δέκα παγκοσμίως μεγάλων ιδιωτικών (ή υπό κρατική καθοδήγηση) εταιρειών της πυρηνικής βιομηχανίας.

Τα πυρηνικά εργοστάσια έχουν μέγιστο όριο ζωής, σύμφωνα με τη διεθνή επιτροπή πυρηνικής ενέργειας, τα 40 χρόνια. Μετά πρέπει να διαλύονται. Το κόστος όμως διάλυσης ενός γερασμένου πυρηνικού αντιδραστήρα υπολογίζεται στα 2 διό. δολάρια. Το ιδιωτικό μονοπώλιο Τερεο που διαχειρίζεται το σαραντατριάρη αντιδραστήρα Φουκοσίμα ζήτησε και πήρε από την ιαπωνική κυβέρνηση δεκαετή παράταση ζωής αντί να τον διαλύσει, δηλαδή να ξοδέψει 2 δισ δολάρια. Με τα αποτελέσματα που βιώνει η ανθρωπότητα.... Που είναι μόνο τα άμεσα. Ωστόσο μόνο η καταγραφή τους επαναφέρει τη σκέψη πως ο ύστερος καπιταλισμός, σαν τα γερασμένα μαλάκια, εξαντλώντας τη ζωτική περιοχή γύρω του, τρέφεται πλέον από τις ίδιες του τις σάρκες: Αξιωματούχοι από το Τόκιο αναφέρουν ότι η ακτινοβολία στην πρωτεύουσα ήταν δέκα φορές πάνω από το κανονικό το βράδυ της Τρίτης, αλλά δεν συνιστά απειλή για την υγεία.

Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Γιούκιο Εντάνο παραδέχεται ότι «τα επίπεδα της ραδιενέργειας στην περιοχή των κατεστραμμένων αντιδραστήρων μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην ανθρώπινη υγεία».

Το Ιράν ανακοινώνει ότι διαθέτει αεροσκάφη για την απομάκρυνση των ιρανών υπηκόων. Το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών εκδίδει προειδοποίηση με την οποία συμβουλεύει τους βρετανούς πολίτες να μην ταξιδεύουν στο Τόκιο και στην ανατολική Ιαπωνία. Η πρεσβεία της Γαλλίας στο Τόκιο προτρέπει τους γάλλους πολίτες που ζουν εκεί, να παραμείνουν στις κατοικίες τους και να διατηρούν την ψυχραιμία τους.

Βιομηχανίες κλείνουν και μεταφέρουν τους εργαζόμενους στα νότια (Πεζό, Ντέιμλερ κ.ά.). Η υπηρεσία πυρηνικής ασφάλειας της Κίνας ενισχύει τους ελέγχους για τα επίπεδα της ραδιενέργειας στη χώρα. Στη μείζονα περιοχή της πρωτεύουσας Τόκιο παρατηρούνται ελλείψεις στην τροφοδοσία ηλεκτρικού ρεύματος.

Την ίδια ώρα η Γερμανία αποφάσισε να προχωρήσει στο κλείσιμο εφτά πυρηνικών εργοστασίων και η Ελβετία ανέστειλε αποφάσεις για τα πυρηνικά της προγράμματα. Ο ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για την Ενέργεια Γκίντερ Ετινγκερ, συγκαλεί σε συνεδρία την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και δηλώνει στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD ότι: «Οφείλουμε να εγείρουμε το θέμα εάν, εμείς στην Ευρώπη, στο ορατό μέλλον, μπορούμε να διασφαλίσουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες χωρίς την πυρηνική ενέργεια».

Ταυτόχρονα, ο πραγματικός πολυπρόσωπος ηγεμόνας, οι Αγορές, δηλαδή το τερατώδες σύμπλεγμα τραπεζικού, εμποροερευνητικού, και κατασκευαστικού κεφαλαίου, δια του γαλλικού προς το παρόν κεφαλαίου, διαλαλεί την πραμάτια του -εδώ οι καλοί αντιδραστήρες- διαρρέοντας πως αν η Ιαπωνία χρησιμοποιούσε γαλλική τεχνολογία τα πράγματα θα είχαν πάει αλλιώς. Οι ενδοκαπιταλιστικοί ανταγωνισμοί καταμεσής της φρίκης λειτουργούν με την ψυχρότητα φιδίσιας επιδερμίδας.

Πηγή: Αλέκος Αναγνωστάης - "Πριν" και "βαθυ κοκκινο"

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΟΡΕΊΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΕΖΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

2011-02-28T09:37:00.000-08:00

Αναδημοσιεύουμε αυτό το άρθρο της Πάο Γου Τσίνγκ, από την ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, γιατί είναι αποκαλυπτικό για τη ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και τα όσα συμβαίνουν στην Κίνα του κρατικοκαπιταλισμού, σημειώνοντας πως αν ξεχωρίσουμε την προσπάθεια του Μάο Τσε Τούνγκ για τις Αγροτικές Λαϊκές Κομμούνες, που ήταν και η μόνη σοσιαλιστική δομή, τις οποίες το ΚΚΚ ποτέ δεν τις ήθελε, τότε δεν πέφτουμε από τα σύνεφα για την πορεία του κρατικοκαπιταλισμού.

Γιά την Πρωτοβουλία Διαλόγου για Άμεση Δημοκρατία και Ουμανσιμό

Κώστας Λάμπος

Τριάντα χρόνια

καπιταλιστικών αλλαγών στην Κίνα*

της Πάο Γου Τσινγκ

Πέρασαν τριάντα χρόνια από τότε που ο Τενγκ Χσιάο Πινγκ ξεκίνησε την καπιταλιστική του μεταρρύθμιση, κι αυτές είναι κάποιες από τις φωνές του κινέζικου λαού. Οι απλοί Κινέζοι ρωτούν: «Τι καλό έφερε η μεταρρύθμιση στην περίθαλψη; Τώρα δεν έχουμε να πληρώσουμε για να πάμε σε γιατρό». Και: «Τι καλό έφερε η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση; Τώρα πια δεν έχουμε να πληρώσουμε για να στείλουμε τα παιδιά μας στο σχολείο».
Δεκάδες εκατομμύρια εργάτες που απολύθηκαν από τις πρώην κρατικές επιχειρήσεις λένε: «Πήρατε τα εργοστάσια που χτίσαμε με το αίμα και τον ιδρώτα μας και τα πουλήσατε στους νέο-καπιταλιστές ή σε ξένους, καταστρέφοντας τα κτίρια και τα μηχανήματα, πήρατε τη γη, σπαταλήσατε τον πλούτο της χώρας μας και δεν μας αφήσατε τίποτε για να επιβιώσουμε».
Οι αγρότες λένε: «Δουλέψαμε τόσο σκληρά για τριάντα χρόνια για να οικοδομήσουμε την σοσιαλιστική γεωργία και μέσα σε μια νύχτα βρεθήκαμε στην ίδια κατάσταση με αυτήν πριν την απελευθέρωση». Οι προοδευτικοί διανοούμενοι λένε: «Η μεταρρύθμιση ντύθηκε με σοσιαλιστικά ρούχα αλλά στην πραγματικότητα είναι καπιταλισμός του χειρότερου είδους – μετατρέποντας μια ανεξάρτητη σοσιαλιστική Κίνα σε μια κοινωνία όπου υπάρχει έντονη πόλωση ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς και που εξαρτάται οικονομικά και πολιτικά από τις δυτικές δυνάμεις». Με εξαίρεση ίσως μια μικρή μειοψηφία, ο κινέζικος λαός συμφωνεί ότι το σημερινό καθεστώς είναι διεφθαρμένο μέχρι το μεδούλι.

Η μεταρρύθμιση κόστισε ανθρώπινες ζωές και προκάλεσε βάσανα, σπατάλησε τους πολύτιμους πόρους της Κίνας, κατέστρεψε το περιβάλλον και μετέτρεψε την Κίνα σε μια νέο-αποικία των ξένων δυνάμεων. Η Κίνα μεταμορφώθηκε από μια σοσιαλιστική χώρα που υποστήριζε τους καταπιεσμένους λαούς σε όλο τον κόσμο, σε μια χώρα που έχει συμμαχήσει με τους καταπιεστές στην Ασία, στην Λατινική Αμερική και στην Αφρική για να αποκτήσει πόρους και να επεκτείνει την οικονομική και πολιτική επιρροή της.
Από την άλλη η μεταρρύθμιση έχει διδάξει τον Κινέζικο λαό τι πραγματικά είναι ο καπιταλισμός. Τριάντα χρόνια αφότου άρχισε η καπιταλιστική μεταρρύθμιση, η πλειοψηφία των εργατών και των αγροτών δεν έχουν μόνο περάσει βάσανα αλλά συνειδητοποίησαν ότι αν συνεχιστεί αυτή η πορεία οι γιοι, οι κόρες και τα εγγόνια τους δεν θα έχουν μέλλον. Οι προοδευτικοί διανοούμενοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι το μέλλον το Κίνας διακυβεύεται πραγματικά. Μ’ αυτή την γνώση που βγαίνει από την ίδια τη ζωή ο κινέζικος λαός κατάλαβε τελικά τη σημασία της πάλης των δυο γραμμών και την προειδοποίηση του Μάο για την επιστροφή της αστικής τάξης.

Οικονομία της Κίνας – Ανισόμετρη και μη βιώσιμη

Τριάντα χρόνια μετά την μεταρρύθμιση η οικονομία της Κίνας είναι ξεκάθαρα ανισόμετρη, καθιστώντας ανέφικτη την συνέχιση του δρόμου που ξεκίνησαν οι μεταρρυθμιστές. Η κινέζικη οικονομία είναι ανισόμετρη στη σχέση της με τον υπόλοιπο κόσμο αλλά και στο εσωτερικό της χώρας. Διεθνώς η Κίνα τα τελευταία 15 χρόνια έχει διατηρήσει πολύ μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ. Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κίνας αυξήθηκαν ραγδαία από τις αρχές του 2000 και μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, διογκώθηκαν. Τα τελευταία τρία χρόνια – από 659 δις δολάρια, τον Μάρτη του 2005 σε 1.682 δις δολάρια τον Μάρτη του 2008 – μια αύξηση 155% γι΄ αυτήν την περίοδο των τριών χρόνων. . Με το τέλος του τρίτου τριμήνου του 2005 η

Κίνα μετατράπηκε σε εξαγωγέα κεφαλαίου.
Η Κίνα, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και άλλες ασιατικές χώρες που εμφανίζουν εμπορικό πλεόνασμα με τις ΗΠΑ, στην πραγματικότητα δανείζουν, το αμερικάνικο κράτος, για να μπορούν οι ΗΠΑ να αγοράζουν τα προϊόντα τους. Η κοινή λογική λέει ότι αυτή η πρακτική δεν μπορεί να συνεχιστεί για μεγάλο διάστημα. Είναι δε μεγάλη αδικία για τον κινέζικο λαό. Η Κίνα παραμένει μια φτωχή χώρα που χρειάζεται κεφάλαια για την ίδια της, την ανάπτυξη και τις άμεσες λαϊκές ανάγκες – όπως καθαρό νερό, βασική περίθαλψη και εκπαίδευση – και όχι για να εξάγει κεφάλαια. Ωστόσο ένα μεγάλο μέρος των κεφαλαίων της Κίνας έχουν εξαχθεί και το μεγαλύτερο μέρος τους πηγαίνει στις ΗΠΑ, την πλουσιότερη χώρα του κόσμου. Το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας αυξήθηκε, ώσπου έφτασε το 11% του ΑΕΠ το 2007, πράγμα που σημαίνει ότι εκείνη τη χρονιά το 11% από ότι παρήγαγε η Κίνα δεν καταναλώθηκε στο εσωτερικό ούτε επενδύθηκε στην Κίνα ούτε πήγε στις κυβερνητικές δαπάνες. Η εξαγωγή του 11% του ΑΕΠ πήγε σε επιπλέον ξένες ανταλλαγές που αντιστοιχούν σε ξένα χρεόγραφα χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία πληρωμής που στοιβάζονται στην Κεντρική Τράπεζα της Κίνας. Είναι προφανές ότι θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όλες αυτές οι ανισομετρίες. Η ρύθμιση των οικονομικών ανισομετριών της Κίνας με τον υπόλοιπο κόσμο ξεκίνησε την περασμένη χρονιά όταν η άνοδος των κινεζικών εξαγωγών επιβραδύνθηκε και από πάνω από 20% ετήσια κατέβηκε στο 7%, από τον Ιούνη του 2007 μέχρι τον Ιούνη του 2008. Σύμφωνα με την έκθεση Μπάι Τσινγκ Φου το 60% της ανόδου του ΑΕΠ της Κίνας προήλθε από τις αυξήσεις των εξαγωγών. Συνεπώς οι χαμηλότεροι ρυθμοί ανόδου των εξαγωγών επιβράδυναν τους ρυθμούς ανάπτυξης της κινεζικής βιομηχανικής παραγωγής στο χαμηλότερο σημείο μέσα σε έξι χρόνια. Το κινέζικο νόμισμα, υποτιμήθηκε 18% από τον Ιούνη του 2005, αυξάνοντας έτσι τις τιμές των κινεζικών εξαγωγών. Οι τιμές της ενέργειας και των πρώτων υλών που η Κίνα πρέπει να εισάγει έχουν αυξηθεί σημαντικά. Και οι δυτικές χώρες έχουν εντείνει τις προσπάθειες τους να περιορίσουν τις εισαγωγές από την Κίνα. Τελικά η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού έχει φρενάρει τη ζήτηση για εισαγωγές από την Κίνα. Ο αντίκτυπος της επιβράδυνσης της ανόδου των κινεζικών εξαγωγών ήταν σοβαρός ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές όπου βρίσκονται τα περισσότερα βιομηχανικά εργοστάσια εξαγωγών. Πολλά εργοστάσια που λειτουργούσαν σαν εργολάβοι ξένων πολυεθνικών στην παραγωγή υποδημάτων, ρουχισμού, επίπλων, παιχνιδιών και ηλεκτρονικών ειδών είχαν περιορισμένα κέρδη και τώρα πια χάνουν χρήματα και αναγκάζονται να κλείσουν. Έγιναν πολλές μαζικές απολύσεις σε αυτά τα εργοστάσια.
Και η εσωτερική οικονομία της Κίνας χαρακτηρίζεται από ανισομετρία. Οι υψηλοί ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ τροφοδοτήθηκαν από τη μια από τη γρήγορη άνοδο στον εξαγωγικό τομέα και από την άλλη ήταν το αποτέλεσμα των υψηλών ρυθμών ανόδου των επενδύσεων – ιδιαίτερα των τεράστιων επενδύσεων σε υποδομές από μεριάς του κρατικού μηχανισμού όλων των βαθμίδων. Το μερίδιο του ΑΕΠ που προορίζεται για την εσωτερική κατανάλωση είναι εξαιρετικά χαμηλό ούτως ή άλλως. Ο Μπάι Τσινγκ Φου υπολόγισε ότι το μερίδιο της εσωτερικής κατανάλωσης για το 2003 ήταν μόνο το 41,6% του μεριδίου των επενδύσεων από το ΑΕΠ. Αυτή η ανισόμετρη κατανομή του ΑΕΠ αποτελεί έναν ακόμη τρόπο για να φανεί η εξαιρετικά άνιση κατανομή του εισοδήματος και πιο συγκεκριμένα σημαίνει ότι εκτός από μια πλούσια μειοψηφία, η πλειοψηφία του εργαζόμενου πληθυσμού δεν μπορεί να απολαύσει αυτό που έχει παράξει η εργασία του λόγω των χαμηλών μισθών, της έλλειψης επιδομάτων και το χαμηλό εισόδημα από τη γεωργία. Οι ανισομετρίες της Κινέζικης οικονομίας και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό σημαίνουν ότι, όπως έχουν δείξει οι πρόσφατες εξελίξεις, αναμένονται ακόμη πιο σκληρές ρυθμίσεις και ότι δεν μπορεί να διατηρηθεί η κατάσταση έτσι όπως είναι. Υπάρχουν πολλοί εξίσου σημαντικοί παράγοντες που συντελούν σ’ αυτό, δηλαδή τη μη βιωσιμότητα της κινεζικής καπιταλιστικής μεταρρύθμισης. Ένας από αυτούς είναι το ξεθεμέλιωμα της αγροτικής παραγωγής και ένας άλλος είναι οι φτωχοί φυσικοί πόροι (έλλειψη πρώτων υλών) και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος που προκάλεσε η Μεταρρύθμιση.

Τι σήμαινε για τους εργάτες και τους άλλους κατοίκους των αστικών κέντρων η Μεταρρύθμιση;

Αφού οι μεταρρυθμιστές διέλυσαν τις κομμούνες άρχισαν να αλλάζουν από τη βάση τις σχέσεις παραγωγής στον βιομηχανικό τομέα. Οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις αποτέλεσαν αναγκαίο συστατικό αυτής της αλλαγής. Ο στόχος ήταν η κατάργηση του συστήματος της μόνιμης δουλειάς και η μετατροπή των εργαζομένων στις κρατικές επιχειρήσεις σε μισθωτούς εργάτες και της εργατικής τους δύναμης σε εμπόρευμα.
Η μεταρρύθμιση το πρώτο που προσπάθησε να αλλάξει ήταν το βασικό σύστημα μισθών των οκτώ βαθμίδων, βάζοντας μπόνους για να προτρέψουν τους εργάτες σε ανταγωνισμό. Οι εργάτες αντιστάθηκαν σ’ αυτή την αλλαγή με το να μοιράζονται τα μπόνους ισότιμα για να αντισταθμίσουν τις αυξήσεις στο κόστος της ζωής. Αντιστάθηκαν και στις προσπάθειες των Μεταρρυθμιστών να αντικαταστήσουν τους μηνιαίους μισθούς με την αμοιβή με το κομμάτι γιατί κατάλαβαν ότι ήταν μια τακτική που επιχειρούσε να τους διασπάσει. Οι εργάτες διδάχτηκαν το πώς τα υλικά κίνητρα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.
Στη δεκαετία του ’80 οι Μεταρρυθμιστές κατάφεραν να αλλάξουν σταδιακά την κατάσταση της μόνιμης δουλειάς εφαρμόζοντας τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου στους νέους εργαζόμενους. Η μεγάλη πίεση άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 όταν ξεκίνησαν οι ιδιωτικοποιήσεις μεγάλης κλίμακας και η αναδιάρθρωση των πρώην κρατικών επιχειρήσεων. Και μέχρι το 1999 το ποσοστό των εργαζομένων στις πρώην κρατικές επιχειρήσεις (συμπεριλαμβάνοντας έναν μικρό αριθμό των κολεκτίβων σε αστικά κέντρα) μειώθηκε στο 47.5%. Αυτό το μεγάλο κύμα απολύσεων και των αναγκαστικών συνταξιοδοτήσεων από κλείσιμο εργοστασίων και τις αναδιαρθρώσεις, πέταξε στο δρόμο δεκάδες εκατομμύρια εργάτες. Η πλειοψηφία αυτών των εργατών πήραν μόνο μια μικρή αποζημίωση. Πολλοί από αυτούς έχασαν τις συντάξεις τους ή παίρνουν μόνο ένα πενιχρό ποσό που μόλις και μετά βίας τους επιτρέπει να επιβιώνουν. Αυτές οι συντάξεις των 500-600 γιουάν το μήνα δεν φτάνουν για να καλύψουν και τους ίδιους τους εργάτες και τους άνεργους γιους και κόρες τους.
Οι περισσότεροι από τους απολυμένους έχασαν και δικαιώματα σε πρόνοια και περίθαλψη και με το κόστος της περίθαλψης να έχει εκτιναχτεί στα ύψη, οι περισσότεροι δεν μπορούν να πληρώσουν το κόστος οποιασδήποτε ιατρικής φροντίδας. Τα νοσοκομεία, που μετατράπηκαν σε κερδοσκοπικά ιδρύματα, χρεώνουν τεράστια ποσά για να κάνουν κατά κύριο λόγο άχρηστες εξετάσεις πριν συνταγογραφήσουν ακριβά εισαγόμενα φάρμακα, για να παίρνουν οι γιατροί μπόνους. Χωρίς ασφάλιση υγείας ή οποιαδήποτε περίθαλψη, οι άνθρωποι συχνά καθυστερούν να αναζητήσουν θεραπεία και έτσι τα μικρά προβλήματα υγείας γίνονται επείγουσες περιπτώσεις. Όταν τελικά τους τρέχουν στα νοσοκομεία τους αρνούνται κάθε παροχή υπηρεσιών αν δεν πληρώσουν προκαταβολικά τεράστια ποσά.
Η μεταρρύθμιση σε σχέση με τη στέγαση ξεκίνησε πριν το μεγάλο κύμα απολύσεων και έτσι πούλησε κάθε οικιστική μονάδα στους εργάτες, τα σπίτια, εκεί όπου ζούσαν οι ίδιοι και οι οικογένειες τους για δεκαετίες. Αλλά μόλις ιδιωτικοποιήθηκαν τα σπίτια, τα εργοστάσια σταμάτησαν να παρέχουν στέγη στους εργάτες όπως συνήθιζαν στη σοσιαλιστική περίοδο. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’90 μόνο ελάχιστα πάνω από το μισό του εργατικού δυναμικού εργαζόταν στον επίσημο τομέα. Σήμερα οι εργάτες είναι τυχεροί αν έχουν κανονικές δουλειές, και οι μισθοί τους είναι συχνά τόσο χαμηλοί που δεν μπορούν να πληρώσουν ενοίκιο. Το κόστος της στέγης έχει ανέβει από πενήντα έως εκατό φορές και τα ενοίκια αντίστοιχα. Οι νεότεροι εργαζόμενοι είτε συνεχίζουν να ζουν με τους γονείς τους είτε συγκατοικούν με πολλούς άλλους σε διαμερίσματα. Αυτοί που εργάζονται έξω από τον τυπικό τομέα κάνουν όλες τις παράξενες δουλειές που μπορούν να βρουν για να επιβιώσουν και πολλοί από αυτούς ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Πολλοί από αυτούς εργάζονται σαν μικροπωλητές, πουλώντας φαγητό ή άλλα φτηνά αντικείμενα στους δρόμους. Πολλοί άλλοι δουλεύουν για λίγες ώρες ή μέρες κάθε μήνα. Αυτές οι προσωρινές και ανεπίσημες δουλειές πληρώνονται κάτω από το βασικό μισθό , περίπου στα μισά. Οι πετυχημένοι μικροπωλητές μπορεί να βγάλουν περισσότερα χρήματα αλλά για να ξεκινήσουν χρειάζονται κεφάλαια και μπορεί να χρειάζεται να πληρώνουν ακριβό ενοίκιο για να έχουν ένα χώρο για να κάνουν τη δουλειά τους. Και πρέπει να υπομένουν τις παρενοχλήσεις της αστυνομίας. Για να αποφύγουν τη σύλληψη πρέπει να δίνουν ένα σημαντικό μέρος του εισοδήματος τους για να δωροδοκούν τη διεφθαρμένη αστυνομία. Ο κόσμος δεν βλέπει πια την αστυνομία σαν τους προστάτες τους αλλά μάλλον σαν καταχραστές εξουσίας που δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν την ωμή βία για καταδιώκουν τον κόσμο και να το χρεώνουν με μεγάλα πρόστιμα και να τσεπώνουν τα χρήματα. Εκτός από τους εργαζόμενους που ζούσαν και δούλευαν στις αστικές περιοχές της Κίνας, πάνω από 200 εκατομμύρια μετανάστες από την ύπαιθρο έχουν πλημμυρίσει τις πόλεις ψάχνοντας για δουλειά. Η πλειοψηφία των γυναικών μεταναστριών προσλαμβάνονται από εξαγωγικές βιομηχανίες που βρίσκονται στις παράκτιες περιοχές ή εργάζονται στον τομέα υπηρεσιών συμπεριλαμβάνοντας την οικιακή εργασία σε πλούσιες οικογένειες. Οι περισσότεροι από τους άνδρες μετανάστες εργάζονται σε οικοδομικές εταιρίες. Αυτοί οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους γιατί (όπως ειπώθηκε παραπάνω) δεν μπορούν πια να επιβιώσουν από τη σοδειά τους. Οι μετανάστες έρχονται στις πόλεις και κάνουν τις πιο δύσκολες, βρώμικες και επικίνδυνες δουλειές για να στείλουν χρήματα και να συντηρήσουν τις οικογένειες τους. Καθώς δεν έχουν επίσημα χαρτιά σαν κάτοικοι των αστικών κέντρων, συχνά τους κακομεταχειρίζονται οι εργοδότες τους και δεν τους πληρώνουν. Αν μεταναστεύσει μια ολόκληρη οικογένεια, τα παιδιά δεν μπορούν να πάνε σχολείο στην πόλη γιατί δεν έχουν χαρτιά. Τα εργοστάσια στον εξαγωγικό τομέα παρέχουν συχνά επικίνδυνα πολυπληθείς κοιτώνες και όσοι εργάζονται στις οικοδομές συχνά αναγκάζονται να κοιμούνται σε σκηνές κοντά σε αυτές. Αυτό που αντιμετωπίζουν μέσα στη χώρα δε διαφέρει και πολύ από αυτό που αντιμετωπίζουν οι λαθρομετανάστες σε όλο τον κόσμο.

Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι οι εργάτες στην Κίνα έχουν χάσει την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό που κάποτε είχαν. Στην σοσιαλιστική περίοδο αναφέρονταν σε αυτούς σαν τους «άρχοντες» της χώρας και είχαν πολλή εξουσία ώστε να αποφασίζουν και να ελέγχουν τους τόπους δουλειάς τους. Στη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης στα περισσότερα εργοστάσια έγιναν αγώνες για να εξαλείψουν παράλογους κανόνες και ρυθμίσεις. Οι εργαζόμενοι είχαν τη δυνατότητα να μιλούν κατά της διεύθυνσης και δεν είχαν το φόβο της απόλυσης ή της τιμωρίας. Οι εργαζόμενοι είχαν υψηλό επίπεδο πολιτικής συνειδητοποίησης και συζητούσαν σοβαρά ζητήματα μεταξύ τους. Η κατάσταση των εργαζομένων στην κοινωνία και στους τόπους δουλειάς έχει φτάσει στα επίπεδα όπως πριν την απελευθέρωση. Φοβούνται συνεχώς μήπως χάσουν τη δουλειά τους. Οι παλιότεροι εργαζόμενοι εξοργίζονται κάθε φορά που οι πρώην κρατικές επιχειρήσεις που οι ίδιοι έστησαν με δουλειά πολλών δεκαετιών ξεπουλιούνται από τους ελάχιστους προνομιούχους που έχουν δεσμούς με τους πολιτικά ισχυρούς. Νιώθουν την αδικία. Ένας πρώην εργαζόμενος-πρότυπο, σήμερα στα εβδομήντα του, μου είπε ότι συνήθιζαν να προσφέρονται εθελοντικά για υπερωρίες τις Κυριακές χωρίς πληρωμή ή μπόνους. Μου είπε ακόμη ότι οι πρώην εργάτες στο εργοστάσιο του πήγαιναν από συνήθεια εκεί μόνο για να βεβαιωθούν ότι όλα ήταν εντάξει. Έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν και θεωρούσαν το εργοστάσιο σαν δικό τους. Όταν οι Μεταρρυθμιστές ισχυρίζονται ότι οι Κρατικές επιχειρήσεις δεν ήταν αποδοτικές λόγω των χαλαρών και τεμπέληδων εργατών σαν δικαιολογία για την θεσμοθέτηση της Εργασιακής Μεταρρύθμισης, αυτοί οι εργαζόμενοι έγιναν έξαλλοι από θυμό.

Την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι έχασαν την ασφάλιση υγείας τους, όλο και περισσότερο εργάζονται σε επικίνδυνες και επιβλαβείς για την υγεία τους συνθήκες δουλειάς. πολλές εταιρίες υψηλής τεχνολογίας που μετεγκαταστάθηκαν στην Κίνα για να εκμεταλλευτούν τους χαμηλούς μισθούς το έκαναν και για να αποφύγουν τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς που ίσχυαν στις χώρες τους. Οι θάνατοι και οι τραυματισμοί ( τα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα) που προκλήθηκαν από την έλλειψη ασφάλειας και τη μόλυνση του εργασιακού περιβάλλοντος είναι συγκλονιστικά και συχνά γεγονότα . Εργαζόμενοι διαφόρων ηλικιών εργάζονται χωρίς καμιά προστασία στην εξόρυξη τοξικών μετάλλων από κατεστραμμένες ηλεκτρονικές συσκευές που εξάγουν οι ΗΠΑ, ενώ οι εργάτες των ορυχείων δουλεύουν σε επικίνδυνα ανθρακωρυχεία με υψηλούς δείκτες θνησιμότητας. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του 2003 για κάθε εκατομμύριο τόνου άνθρακα που εξορύχτηκε πέθαναν τέσσερις εργάτες, δεκαπλάσιος αριθμός από όλες της δυτικές χώρες καθώς και τη Ρωσία.
Εκτός από μια μικρή μειοψηφία εξαιρετικά πλούσιων ανθρώπων – διεφθαρμένους γραφειοκράτες και νέο-καπιταλιστές – που ζουν εξαιρετικά πολυτελείς ζωές, υπάρχει ακόμη ένα κομμάτι του αστικού πληθυσμού, γύρω στο 20% με 30% που έζησαν καλά τα τελευταία 30 χρόνια. Κάποιοι είναι επαγγελματίες που εργάζονται σε μεγάλες ντόπιες και ξένες επιχειρήσεις. Παίρνουν μεγάλους μισθούς και μπορούν να ανταπεξέλθουν στο υψηλό κόστος ζωής, αντίστοιχα με τη λεγόμενη μεσαία τάξη στις δυτικές χώρες. Όχι μόνο οι μισθοί τους είναι υψηλοί αλλά και έχουν και μεγάλους λογαριασμούς εξόδων που χρησιμοποιούν για να απολαμβάνουν ακριβά γεύματα σε πολυτελή εστιατόρια. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν στην ιδιοκτησία τους πολυτελώς επιπλωμένα διαμερίσματα και πολλοί είναι ιδιοκτήτες αυτοκινήτου. Άλλοι, σ’ αυτή την τάξη του αστικού πληθυσμού είναι ενεργοί ή συνταξιούχοι κυβερνητικοί γραφειοκράτες μεσαίου επιπέδου, συμπεριλαμβάνοντας και τους καθηγητές πανεπιστημίου. Η κυβέρνηση επίτηδες ευνόησε αυτούς τους διανοούμενους για να εξαγοράσει την υποστήριξη τους. Απολαμβάνουν επίσης παχυλούς μισθούς και (αν δεν συνταξιοδοτηθούν) έχουν στη διάθεση τους σημαντικούς λογαριασμούς εξόδων. Η πλειοψηφία αυτών των ατόμων από τη «μεσαία τάξη» είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με τη ζωή τους και υποστηρίζουν τις μεταρρυθμιστικές πολιτικές. Ωστόσο, δεν είναι μια ομογενής ομάδα και παρά την μάλλον άνετη ζωή τους ένας μικρός αλλά αυξανόμενος αριθμός κατακρίνει την Μεταρρύθμιση και πρόσφατα άρχισαν να το δείχνουν με ανοιχτές επιθέσεις.

Η άποψη του καλοζωισμένου αστικού πληθυσμού πρόκειται να αλλάξει όταν θα βιώσει την εντεινόμενη επιδείνωση της οικονομικής κρίσης. Κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη αρχίσει να διαμαρτύρονται για την αδράνεια της κυβέρνησης όταν έχασαν τις οικονομίες τους στο χρηματιστήριο, που έπεσε 60 % την περασμένη χρονιά. Η επικείμενη έκρηξη της φούσκας της αγοράς κατοικίας, η εντεινόμενη ύφεση στην οικονομία και το όλο και ακριβότερο κόστος ζωής θα πλήξει παραπέρα τα συμφέροντα αυτής της ομάδας.

Οι επιπτώσεις της Μεταρρύθμισης στους αγρότες

Οι Μεταρρυθμιστές προχώρησαν στην διάλυση των κομμούνων αμέσως μόλις καθιέρωσαν την πολιτική τους εξουσία το 1979. Η αγροτική Μεταρρύθμιση χρησιμοποίησε πρώτα το κίνητρο των υψηλότερων τιμών για τα δημητριακά και το ρύζι για να παροτρύνει τους αγρότες να εγκαταλείψουν τις κολεκτίβες και να δουλεύουν από μόνοι τους, για να μπορούν να έχουν επιπλέον εισόδημα από την πώληση της σοδειάς τους. Οι αγρότες τσίμπησαν το δόλωμα και δούλεψαν σκληρά για να αυξήσουν την παραγωγή, καταλήγοντας σε ένα σημαντικό κέρδος από το 1979 μέχρι το 1984. Από το 1984, η γη είχε αναδιανεμηθεί σε μεγάλο μέρος σε ξεχωριστά αγροτικά νοικοκυριά.

Αφού διαλύθηκαν οι κομμούνες, η αγροτική παραγωγή της Κίνας συνέχισε να αυξάνεται για λίγο διάστημα και μετά σταμάτησε αυτή η αύξηση. Ένας λόγος είναι ότι η γεωργικές υποδομές που κατασκευάστηκαν στην περίοδο των κομμούνων άρχισαν να καταστρέφονται και έγιναν ελάχιστες επενδύσεις για την αποκατάσταση των ζημιών. Επιπλέον, η διάλυση των κομμούνων σήμαινε ότι η εργασία δεν οργανωνόταν πλέον για τέτοιου είδους έργα υποδομών. Επιπλέον τα γεωργικά μηχανήματα που αγοράστηκαν από τις ταξιαρχίες παραγωγής και τις κομμούνες άρχισαν να παλιώνουν γρήγορα και τα ατομικά αγροτικά νοικοκυριά δεν είχαν τα χρήματα για να επενδύσουν σε καινούρια. Επιπλέον, σε κάποιες περιοχές, όπως το Δέλτα του Γιανγκτσέ, όπου η γη διαιρέθηκε σε μικρές λωρίδες, δεν είναι πια δυνατό να χρησιμοποιηθούν γεωργικά μηχανήματα. Οι αγρότες σ’ αυτές τις περιοχές επέστρεψαν στους αρχαίους τρόπους καλλιέργειας της γης τους πριν την κολεκτιβοποίηση, ο καθένας με απλά γεωργικά εργαλεία. Στην κεντρική και βορειοδυτική Κίνα όπου οι ατομικοί αγροτικοί κλήροι είναι γύρω στο ένα Μου (0,067 του εκταρίου), οι κύριες σοδειές (σιτάρι και καλαμπόκι) θερίζονται ακόμη με κομπίνες. Ιδιώτες επένδυσαν σε κομπίνες και θερίζουν (ή προσλαμβάνουν οδηγούς για το θερισμό) τις σοδειές από κτήμα σε κτήμα, χρεώνοντας 40-45 γιουάν το Μου. Οι ιδιοκτήτες των κομπινών μπορούν να κερδίσουν χιλιάδες γιουάν σε κάθε θερισμό και να έχουν σημαντικά κέρδη.

Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας ήταν η ραγδαία μείωση της καλλιεργήσιμης γης που χρησιμοποιείται τώρα σε βιομηχανικές και εμπορικές χρήσεις αλλά και έχει εγκαταλειφθεί από τους αγρότες λόγω του μικρού εισοδήματος που αποδίδει. Όπως προαναφέρθηκε οι φυσικές καταστροφές, και οι πλημμύρες και η ξηρασία καθώς και η μόλυνση του περιβάλλοντος έχουν καταστρέψει μεγάλες εκτάσεις και δημιούργησαν οξυμμένα προβλήματα στην αγροτική παραγωγή. Επιπλέον, μετά από μια μεγάλη εκροή παραγωγικής εργασίας από την ύπαιθρο στις πόλεις υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού στην ύπαιθρο της Κίνας. Η Κίνα επίσης άρχισε να εισάγει περισσότερα δημητριακά και άλλα αγροτικά προϊόντα από το 2003, για να ανταποκριθούν σε μια από τις προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για την είσοδο της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, οι ζωές των αγροτών, ειδικά αυτών που πουλούν τη σοδειά τους και είναι η μόνη πηγή εισοδήματος τους, έγιναν φτωχότεροι και πιο ανασφαλείς. Καθώς η κυβέρνηση πήρε κι άλλα μέτρα για την φιλελευθεροποίηση της αγροτικής αγοράς, η τιμή των δημητριακών κυμαινόταν ενώ η τιμή των εισαγόμενων αγροτικών ειδών συνέχισε να αυξάνεται. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 όλο και περισσότερος κόσμος άρχισε να μεταναστεύει στις πόλεις. Σήμερα πολλοί από τα 320 εκατομμύρια αγρότες που ακόμη το εισόδημα τους εξαρτάται από την πώληση της σοδειάς τους ζουν μέσα στη φτώχεια χωρίς πολλές ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Επιπλέον, μέχρι πρόσφατα ο αγροτικός πληθυσμός σήκωνε ένα μεγάλο βάρος από φόρους. Παρόλο που η κεντρική κυβέρνηση κατάργησε τους φόρους στη γεωργία τα τελευταία δυο χρόνια, οι τοπικές κυβερνήσεις συνεχίζουν να μαζεύουν υψηλούς φόρους και άλλα τέλη.

Το οικονομικό βάρος είναι αβάσταχτο για τους αγρότες. Τις τελευταίες δυο δεκαετίες όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις πόλεις για να δουλέψουν και να στείλουν χρήματα στα σπίτια τους για να επιβιώσουν οι οικογένειες τους. Σήμερα, σχεδόν 200 εκατομμύρια αγρότες δουλεύουν σαν μετανάστες στις πόλεις. Αυτό δείχνει ότι η γεωργία στην Κίνα δεν μπορεί να ζήσει τον αγροτικό της πληθυσμό, όπως και όλες οι άλλες χώρες του Τρίτου Κόσμου, οι φτωχοί μετανάστες είναι απόδειξη της γεωργικής χρεοκοπίας.
Ενώ τα νεότερα και πιο δυνατά μέλη των οικογενειών φεύγουν για να βρουν δουλειά στις πόλεις, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι αδύναμοι μένουν πίσω, και εξαρτώνται κύρια από τα χρήματα που τους στέλνουν. Μια πρόσφατη έκθεση έδειξε ότι ένα από τα βασικά προβλήματα της αγροτικής παραγωγής είναι η έλλειψη εργατικού δυναμικού. Τα άλλα δυο είναι οι υψηλές τιμές των αγροτικών εισαγόμενων ειδών και η καθυστερημένη αγροτική υποδομή. Η έκθεση αναφέρει ότι χωρίς την εργασία ακόμη κι αν οι αγρότες μπορούσαν να αγοράσουν λιπάσματα, δεν έχουν μέσα για να τα μεταφέρουν και να τα χρησιμοποιήσουν στη γη.
Το συνεταιριστικό σύστημα περίθαλψης που στήθηκε μόλις ιδρύθηκαν οι κομμούνες κατέρρευσε μόλις διαλύθηκαν. Μετά την διάλυση του συστήματος των κομμούνων πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, τα πρώην μέλη των κομμούνων έχασαν τα δικαιώματα τους στην περίθαλψη και την πρόνοια που τους βοήθησαν να περάσουν σε δύσκολες εποχές. Σ’ ότι αφορά την περίθαλψη οι αγρότες στην ύπαιθρο υποφέρουν ακόμη περισσότερο από τους κατοίκους των πόλεων. Σύμφωνα με στοιχεία του 2003-2004, η συμμετοχή του αγροτικού πληθυσμού σε κάθε είδος ασφάλισης είναι πολύ χαμηλό. Το 2002, η συμμετοχή του αγροτικού πληθυσμού στην σύνταξη λόγω γήρατος ήταν 7,7% αλλά μόνο το 1,4% την έπαιρνε (περίπου το 1% του αγροτικού πληθυσμού). Μόνο το 5% των κατοίκων της υπαίθρου συμμετέχουν στη συνεταιριστική ασφάλιση γιατί δεν μπορούν να πληρώνουν τα υψηλά ασφάλιστρα και τις συμμετοχές. Το 2002, 170 εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν από φυσικές καταστροφές αλλά μόνο 9,4 εκατομμύρια, περίπου 5% πήραν κάποια οικονομική βοήθεια.
Η έλλειψη κάθε προληπτικής περίθαλψης σημαίνει ότι μεταδοτικές ασθένειες όπως η φυματίωση, η σχιστοσωμίαση και πολλές άλλες που είχαν βασικά εξαφανιστεί στη δεκαετία του ’50, έχουν επιστρέψει σε πλήρη ισχύ. Επιπλέον, νέες μολυσματικές ασθένειες όπως το AIDS και το SARS έχουν πλήξει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, όχι μόνο από τις επιπτώσεις της ασθένειας αλλά και από την άρνηση την της κυβέρνησης για βοήθεια , και την χαμηλή προτεραιότητα του καθεστώτος για την δημόσια υγεία.

Μετά την διάλυση των κομμούνων, το αγροτικό σύστημα εκπαίδευσης που οργανωνόταν και διευθύνονταν από τις κομμούνες διαλύθηκε κι αυτό. Το κεφάλαιο της κομμούνας που προορίζονταν για δημοτικά και γυμνάσια στην ύπαιθρο χάθηκε. Η υποστήριξη από την κεντρική κυβέρνηση που πλήρωνε για το χτίσιμο σχολείων και τους μισθούς των δασκάλων μειώθηκε δραστικά ή περικόπηκε. (σήμερα υπάρχει κάποιος σχεδιασμός από την κεντρική Κυβέρνηση να αυξήσει τις δαπάνες για την εκπαίδευση στις αγροτικές περιοχές). Κάποια πλούσια χωριά έχουν χτίσει τα δικά τους σχολεία, αλλά πολύ περισσότερα φτωχά χωριά δεν έχουν τους πόρους για να κάνουν το ίδιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, τα σχολικά τους κτίρια είχαν ήδη αρχίσει να καταρρέουν. Πολλοί δάσκαλοι συνέχισαν να διδάσκουν ακόμη και αφού σταμάτησαν να πληρώνονται για πολλούς μήνες, ώσπου τα σχολεία σε πολλά χωριά έκλεισαν εντελώς. Μετά τριάντα χρόνια σκληρής δουλειάς, οι αγρότες στην Κίνα βρίσκονται μόνοι τους, δουλεύοντας συχνά με πρωτόγονα εργαλεία και είναι αβοήθητοι όταν τους χτυπούν καταστροφές είτε φυσικές είτε από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Η κυβέρνηση ούτε τους στηρίζει ούτε τους προστατεύει πια. Αντίθετα οι κυβερνητικοί γραφειοκράτες μαζεύουν φόρους και τους κάνουν έξωση όταν κάνουν συμφωνίες με επενδυτές.

Τριάντα χρόνια Μεταρρύθμισης έχουν καταστρέψει το περιβάλλον της Κίνας κι εξάντλησαν τους φυσικούς της πόρους.

Η Κίνα έχει περιορισμένους φυσικούς πόρους και ελάχιστη καλλιεργήσιμη γη. Κάθε ανάπτυξη που μπορεί να παραταθεί πρέπει βασίζεται στην διατήρηση των φυσικών πόρων και της καλλιεργήσιμης γης. Τριάντα χρόνια καπιταλιστικής Μεταρρύθμισης έχουν εφαρμόσει πολιτικές αντίθετες με αυτό που χρειάζεται μια χώρα χωρίς πληθώρα φυσικών πόρων για να αναπτυχθεί.

Η Κίνα διαθέτει μόνο το 9% της παγκόσμιας καλλιεργήσιμης γης και πρέπει να θρέψει το 22% του παγκόσμιου πληθυσμού. Το κατά κεφαλήν μέτρο καλλιεργήσιμης γης αντιστοιχεί μόνο στο 1/3 του παγκόσμιου μέσου όρου. Όπως έχει αναφερθεί, υπήρξε σημαντική απώλεια γης αφότου άρχισε η Μεταρρύθμιση, με την αλλαγή της χρήσης της καλλιεργήσιμης γης από τη βιομηχανία ή το εμπόριο καθώς και την εγκατάλειψη της γης από τους αγρότες. Η ταχύτητα της απώλειας γης έχει ενταθεί. Το 1981, ο ετήσιος ρυθμός ήταν 335.000 εκτάρια, το 1984 469.000 εκτάρια και το 2003 έφτασε τα 2.546.000 εκτάρια, που ισοδυναμεί με το 2% της συνολικής καλλιεργήσιμης γης. Το 2006, το Worldwatch υπολόγισε ότι η συνολική απώλεια γης από τότε που άρχισε η Μεταρρύθμιση φτάνει περίπου στο 7% της συνολικής καλλιεργήσιμης γης.
Ο μέσος όρος διαθέσιμου νερού ανά άτομο στην Κίνα είναι 2.200 κυβικά μέτρα που αντιστοιχεί στο 1/4 του παγκόσμιου μέσου όρου. Η μεγάλη άνοδος της βιομηχανικής παραγωγής και της αστικοποίησης (αστυφιλίας) έχει αυξήσει τη χρήση του νερού, τραβώντας νερό από την γεωργική άρδευση και τους κατοίκους της υπαίθρου.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Υδάτινων Πόρων, τα εργοστάσια και οι κάτοικοι των αστικών κέντρων χρησιμοποίησαν το 34% του συνολικού υδάτινου αποθέματος το 2004, σε σχέση με το 25% το 1998.

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 περισσότερες από 300 μεγάλες πόλεις σε σύνολο 617 αντιμετώπισαν συνεχείς ελλείψεις νερού. Οι μελέτες δείχνουν ότι με τη συνεχή αύξηση της ζήτησης νερού για οικιακή χρήση, όλο και λιγότερο νερό θα διατίθεται στη γεωργία.
Επιπλέον, το πρόβλημα της έλλειψης νερού εντείνεται από τη σοβαρή μόλυνση του νερού. Το Υπουργείο Υδάτινων Πόρων ανακοίνωσε στο έντυπο του, «Οι Υδάτινοι Πόροι της Κίνας, 2000» ότι όλο το νερό των ποταμών της Κίνας, που αποτελεί ένα σύνολο μήκους 114.000 χιλιομέτρων, μόνο το 28,9% είναι καλής ποιότητας (κλάση Ι και ΙΙ) και 29,8% είναι κατώτερης ποιότητας (κλάση ΙΙΙ). Περίπου το 16,1% του νερού έχει μολυνθεί και δεν πρέπει να το αγγίζουν οι άνθρωποι (κλάση IV) και το υπόλοιπο 25,2% του συνολικού νερού των ποταμών είναι υπερβολικά μολυσμένο για οποιαδήποτε χρήση (κλάση V).
Τα σοβαρά περιστατικά διαρροής χημικών στον ποταμό Σανγκ Χούα και της διαρροής καδμίου από έναν εργοστάσιο ψευδαργύρου στον ποταμό Γιανγκτσέ προκάλεσαν την διεθνή προσοχή και τον συναγερμό.

Η μείωση του νερού των ποταμών έφτασε σε κρίσιμο σημείο όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ο Κίτρινος ποταμός, που παρέχει το αναγκαίο νερό σε 170 εκατομμύρια ανθρώπους στην περιοχή ξεράθηκε (δεν έφτανε στη θάλασσα) για το χρονικό διάστημα ρεκόρ των 226 ημερών. Όχι μόνο μειώνεται το απόθεμα νερού των ποταμών στην Κίνα αλλά και των υπόγειων υδάτων από την υπερβολική χρήση. Το Υπουργείο Υδάτινων Πόρων δήλωσε ότι ο γρήγορος ρυθμός εξάντλησης των υπογείων υδάτων έχει αυξήσει τον κίνδυνο των σεισμών και των κατολισθήσεων και επιτάχυνε το ήδη σοβαρό πρόβλημα της ερημοποίησης της γης.
Καθώς αυξήθηκε ο ρυθμός ανόδου των εξαγωγών από τις αρχές του 2000, η κατανάλωση πετρελαίου στην Κίνα έχει ανέβει ραγδαία και έφτασε το 100% και η κατανάλωση του αερίου το 92% από το 1990 μέχρι το 2001. Η κατανάλωση πετρελαίου στην Κίνα ξεπέρασε την αντίστοιχη της Ιαπωνίας το 2005 και έτσι έγινε ο δεύτερος μεγαλύτερος καταναλωτής πετρελαίου μετά τις ΗΠΑ. Για να παράγει μεγάλες ποσότητες εξαγωγικών προϊόντων , την ίδια περίοδο (1990-2001) η κατανάλωση στην Κίνα ατσαλιού, χαλκού, αλουμινίου και ψευδαργύρου αυξήθηκε 143%, 189%, 380% και 311% αντίστοιχα.

Η τεράστια κατανάλωση αυτών των μετάλλων, οι χαλαροί περιβαλλοντικοί κανονισμοί και οι διεφθαρμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι συνέβαλαν από κοινού στην καταστροφή του περιβάλλοντος στην Κίνα. Η κατάσταση με τη μόλυνση του αέρα και του εδάφους είναι το ίδιο σοβαρή με τη μόλυνση του νερού. Από τις 20 πιο μολυσμένες πόλεις στον κόσμο, οι 16 βρίσκονται στην Κίνα. Η μόλυνση του αέρα έχει προκαλέσει σοβαρές αναπνευστικές ασθένειες στους κατοίκους των πόλεων και η μόλυνση του νερού και του εδάφους βλάπτουν περισσότερο τους κατοίκους της υπαίθρου. Σε κάποια χωριά τα ποσοστά καρκίνου είναι 20 και 30 φορές πάνω από τον μέσο όρο σε εθνικό επίπεδο.

Η υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος της Κίνας είναι οι άμεσες συνέπειες της άλογης στρατηγικής της Κίνας να επιδιώκει υψηλούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ μέσω της αύξησης της ανόδου των εξαγωγών. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι πια γνωρίζουν τις αρνητικές συνέπειες αυτή της στρατηγικής που επιδιώκει την ανάπτυξη με κάθε κόστος. Οι αντίθετες φωνές τονίζουν τους κινδύνους της στρατηγικής της Μεταρρύθμισης, της επιδίωξης δηλαδή αυτού του είδους της ανάπτυξης και όλο και περισσότεροι οργανώνονται για να αντιμετωπίσουν γεγονότα όπως η ίδρυση εργοστασίων επικίνδυνων για το περιβάλλον κοντά στις κοινότητες τους.

Ο Κινέζικος λαός αντιστέκεται

Όπως προαναφέρθηκε, ο κινέζικος λαός έχει διδαχθεί για το τι ακριβώς είναι ο καπιταλισμός τα τελευταία τριάντα χρόνια. Κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι η Κίνα παραμένει σοσιαλιστική χώρα. Οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι Μεταρρυθμιστές ενάντια στους Κινέζους εργαζόμενους ήταν βάναυσες και αδιάκοπες. Η διαδικασία καταστροφής της σοσιαλιστικής οικονομίας, που ανάγκασε τους πρώην εργαζόμενους στο κράτος να περάσουν στο καθεστώς της μισθωτής εργασίας στον βιομηχανικό τομέα και ο εξαναγκασμός των αγροτών να εγκαταλείψουν τη γη για να δουλέψουν σαν μετανάστες είναι παρόμοια σε σκληρότητα με τη φάση της πρωταρχικής συσσώρευσης της αρχικής καπιταλιστικής ανάπτυξης στις Ευρωπαϊκές χώρες, υπάρχει ωστόσο μια σημαντική διαφορά. Η πρωταρχική συσσώρευση στην Ευρώπη μπόρεσε να απελευθερώσει την εργασία από τον έλεγχο των φεουδαρχών. Στην Κίνα, οι εργάτες και οι αγρότες έχουν ήδη περάσει από τριάντα χρόνια σοσιαλιστικού μετασχηματισμού και ξέρουν τι μπορούν να καταφέρουν δουλεύοντας συλλογικά κάτω από την ηγεσία ενός γνήσιου Κομμουνιστικού Κόμματος, ακολουθώντας την προλεταριακή γραμμή του Μάο Τσε Τουνγκ.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο άνθρωποι οργανώνονται για να αντισταθούν στις πολιτικές της Μεταρρύθμισης. Πολλοί απολυμένοι εργαζόμενοι καταλαμβάνουν τα εργοστάσια τους για να διαμαρτυρηθούν είτε για το ξεπούλημα είτε για το κλείσιμο τους. Παλιότεροι εργαζόμενοι που εξαναγκάστηκαν σε συνταξιοδότηση διαμαρτύρονται ενάντια στις αρχές και διεκδικούν δεδουλευμένους μισθούς και περισσότερα δικαιώματα. Οι αγρότες διαμαρτύρονται ενάντια στην κατάσχεση γης χωρίς ικανοποιητική αποζημίωση και ενάντια σε εργοστάσια που χτίζονται στις γειτονιές τους που προκαλούν σοβαρή μόλυνση του περιβάλλοντος. Πολλοί άνθρωποι και στις αστικές και στις αγροτικές περιοχές διαμαρτύρονται ενάντια στη βαρβαρότητα της αστυνομίας και των τοπικών αξιωματούχων. Το 2005, οι επίσημοι αριθμοί διαδηλώσεων που αφορούσαν πάνω από 100 άτομα έφτασαν τις 200 με 300 τη μέρα, ή τις 74.000 το χρόνο. Το 2006 το νούμερο ξεπέρασε τις 90.000 και μετά από αυτό η κυβέρνηση σταμάτησε να δίνει στοιχεία – αναμφίβολα γιατί τα νούμερα συνέχισαν να αυξάνονται.

Είναι επίσης σημαντικό γεγονός, και ο αυξανόμενος αριθμός των διανοουμένων που ορθώνουν το ανάστημα τους για να αμφισβητήσουν τα πολλά ψέμματα που διαδίδονται από τους Μεταρρυθμιστές. Πολλοί από αυτούς εμπαίχθηκαν στα αρχικά στάδια της Μεταρρύθμισης, θεωρώντας ότι η Μεταρρύθμιση ήταν «σοσιαλισμός με κινέζικα χαρακτηριστικά». Πολλοί μαζί και κάποιοι που συμμετείχαν στο φοιτητικό κίνημα του 1989 ( που κατέληξε στη σφαγή της Τιεν Αν Μεν) πίστευαν επίσης ότι η λογική της ελεύθερης αγοράς θα έλυνε πολλά από τα προβλήματα της Κίνας.

Στα τελευταία 15 χρόνια, οι προοδευτικοί διανοούμενοι άρχισαν να αμφισβητούν τους Μεταρρυθμιστές απορρίπτοντας πολλά από τα ψέμματα που λένε. Για παράδειγμα, οι Μεταρρυθμιστές ισχυρίζονται ότι η ανάπτυξη ήταν μικρή στην σοσιαλιστική περίοδο, αλλά αυτοί οι διανοούμενοι απέδειξαν ότι το αντίθετο ήταν αλήθεια, δημοσιοποιώντας στοιχεία που έδειχναν τρομερά επιτεύγματα στην διάρκεια των τριάντα χρόνων πριν τη Μεταρρύθμιση. Οι Μεταρρυθμιστές ισχυρίζονται ψευδώς ότι η ανάπτυξη της Κίνας με βάση την αυτοδυναμία της στην σοσιαλιστική περίοδο αποτέλεσε μια αυτό-απομόνωση που οδήγησε στην οπισθοδρόμηση της Κίνας. Αυτοί οι διανοούμενοι κατέρριψαν αυτούς τους ισχυρισμούς, κατηγορώντας τους Μεταρρυθμιστές ότι εξαρτώνται υπερβολικά από το ξένο κεφάλαιο, την ξένη τεχνολογία και τις ξένες αγορές, παραδίνοντας τη χώρα στα ξένα μονοπώλια και προξενώντας την απώλεια της οικονομικής και πολιτικής αυτονομίας της Κίνας.
Τα τελευταία δυο χρόνια οι συζητήσεις που διεξάγονται στην Κίνα σε έντυπα και ανοιχτές εκδηλώσεις είναι ζωντανές και έντονες. Το πλαίσιο και το βάθος αυτών των συζητήσεων είναι πολύ ευρύτερο και βαθύτερο από οποιεσδήποτε άλλες συζητήσεις έγιναν από τότε που ξεκίνησε η Μεταρρύθμιση. Οι αντιπαραθέσεις κατά της Μεταρρύθμισης έχουν γίνει πιο τολμηρές και άμεσες, αναγκάζοντας αυτούς που συνεχίζουν να υπερασπίζονται την Μεταρρύθμιση να απολογούνται.

Σε μια επιστολή που συντάχθηκε και υπογράφηκε από 170 προσωπικότητες τον Σεπτέμβρη του 2007 και υποβλήθηκε στους εκπροσώπους του 17ου Συνεδρίου του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος, οι υπογράφοντες κατηγόρησαν ανοιχτά και είπαν ότι οι κατέχοντες την εξουσία στο Κινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα δεν εκπροσωπούσαν πλέον τα συμφέροντα της εργατικής τάξης της Κίνας και ότι πρόδωσαν τις αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού-Σκέψης Μάο Τσε Τουνγκ. Οι εξελίξεις τα δυο τελευταία χρόνια δείχνουν ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται στην καπιταλιστική Μεταρρύθμιση της Κίνας κερδίζουν έδαφος. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο αγώνας για τον σοσιαλισμό στην Κίνα όπως και οπουδήποτε αλλού θα είναι μακρύς, δύσκολος και θα αντιμετωπίσει πολλές προδοσίες. Όμως η σοσιαλιστική κληρονομιά της Κίνας και η θεωρία και η πράξη που άφησε ο Μάο θα οδηγήσουν στον θρίαμβο του αγώνα τελικά.

=======================================

* Το κείμενο αποτελεί την ομιλία της Κινέζας καθηγήτριας στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας , στις 21/10/2008, σε εκδήλωση που οργάνωσε το Εθνικό Δημοκρατικό Μέτωπο Φιλιππίνων. Η Pao Yu Ching είναι συνταξιούχος επίτιμη καθηγήτρια του Κολεγίου Marygrove στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ και ειδική σε θέματα Κίνας. Στα αγγλικά βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://democracyandclasstruggle.blogspot.com/2008/10/thirty-years-of-capitalist-reform-by.html. Την μετάφραση για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας» έκανε η Χρυσή Περπερίδου.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ: ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

2011-02-14T14:33:00.000-08:00

ΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

Διαπίστωση; Όλές οι χώρες, δηλαδή ολόκληρος ο πλανήτης Γη χρωστάει. Όχι όμως σε άλλον πλανήτη, γιατί δεν έχουμε ακόμα οικονομικές σχέσεις με άλλλους πλανήτες.

Ερώτημα: Τότε σε ποιόν χρωστάει ο πλανήτης Γη;

Απάντηση: Μα στον εαυτό του.

Ερώτηση: Τότε γιατί δεν πατσίζει για να τελειώνουμε με το παραμύθι του εξωτερικού χρέους;

Απάντηση: Μα γιατί ο πλανήτης έχει αφεντικά που κλέβουν και δανείζουν τα κλεμέντα σ' εκείνους από τους οποίους τα έκλεψαν και τα αφεντικά δεν χαρίζουν και συνεπώς δεν πατσίζουν.

Ερώτηση: Και γιατί δεν καταργούμε τα αφεντικά, να σβηστούν τα χρέη και να ησυχάσει ο πλανήτης;

Απάντηση: Και τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους;

Ερώτηση: Ένα καλύτερο κόσμο, έναν ανθρώπινο πολιτισμό, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε;

Απάντηση: Ναι, θα μπορούσαμε. Όμως πρώτα πρέπει να το αποφασίσουμε, αλλά γι' αυτό πρέπει να θεραπευτούμε απο το σύνδρομο του δούλου.

Ερώτηση: Και πως θα γίνει αυτό;

Απάντηση: Ξεκινάμε από τη μελέτη του παρακάτω πίνακα και αφού διαπιστώσουμε πως όλες οι κυβερνήσεις χρωστάνε στα αφεντικά, τότε θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως όλες οι κυβερνήσεις είναι υπάλληλοι των αφεντκών, οπότε αποφασίσζουμε να καταργήσουμε κυβερνήσεις και αφεντικά και

να αναλάβουμε εμείς όλοι μαζί να σβήσουμε τα χρέη, να καταργήσουμε τη φτώχια και τη βία και να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο χωρίς αφεντικά και χωρίς δούλους.

Σιωπή Ε.: ... να το αφήσουμε από Δευτέρα για τί αύριο παίζει η ομάδα μου;

Σιωπή Α: ... αλυσίδες από ανοησίες, ουσίες και εξουσίες μας δένουν με αόρατες, αθόρυβες δουλείες...

List of countries by external debt

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt,

Rank

Country

External debt
US dollars

Date

Per capita
US dollars

% of GDP

—

World

59,090,000,000,000

31.12. 2010 est.

8,731

95%

United States

14,392,451,000,000

30. 09. 2010

46,577

97%

—

Eurozone

14,166,135,000,000

10-12/10

43,110

120%

United Kingdom

8,981,000,000,000

30 June 2010

147,060

416%

Germany

4,713,000,000,000

30 June 2010

63,493

155%

France

4,698,000,000,000

30 June 2010

80,209

188%

Netherlands

2,344,296,360,000

10-12/2010

226,503

470%

Japan

2,246,000,000,000

30 June 2010

16,714

42%

Norway

2,232,000,000,000

30.06.2010

113,174

143%

Italy

2,223,000,000,000

30.06.2010 est.

39,234

101%

Spain

2,166,000,000,000

30 June 2010

52,588

165%

Ireland

2,131,000,000,000

30 June 2010

515,671

1004%

Luxembourg

1,892,000,000,000

30 June 2010

4,028,283

3854%

Belgium

1,275,601,020,000

10-12/ 2010

126,188

267%

Switzerland

1,190,000,000,000

30 June 2010

182,899

271%

Australia

1,169,000,000,000

31.12.2010 est.

42,057

92%

Canada

1,009,000,000,000

30 June 2010

24,749

62%

Sweden

853,300,000,000

30 June 2010

72,594

165%

Austria

755,000,000,000

30 June 2010

97,411

212%

—

Hong Kong

754,631,000,000

10-12/ 2010

92,725

311%

Denmark

559,500,000,000

30 June 2010

110,216

196%

Greece

532,900,000,000

30 June 2010

49,525

167%

Portugal

497,800,000,000

30 June 2010

47,632

223%

Russia

480,200,000,000

30.11.2010 est.

2,611

30%

Peoples Re. of China

406,600,000,000

31.122010 est.

260

Finland

370,800,000,000

30 June 2010

68,180

153%

Korea, South

370,100,000,000

31.12.2010 est.

6,842

40%

Brazil

310,800,000,000

31.12.2010 est.

1,129

14%

Turkey

270,700,000,000

31.12.2010 est.

3,884

45%

Poland

252,900,000,000

31.12.2010 est.

5,279

47%

India

237,100,000,000

31.12.2010 est.

187

18%

Mexico

212,500,000,000

3112.2010 est.

1,646

20%

Indonesia

155,900,000,000

31.12.2010 est.

651

28%

Hungary

134,600,000,000

31.12.2010

11,667

90%

Argentina

128,600,000,000

31.12.2010 est.

2,706

35%

Unit. Arab Emirates

122,700,000,000

31.1. 2010 est.

26,202

56%

Iceland

124,090,000,000

10-12/2010

10,670

35%

Romania

108,900,000,000

31.12.2010 est.

4,459

59%

Ukraine

97,500,000,000

31.12.2010 est.

2,275

90%

Kazakhstan

94,440,000,000

31.12.2010 est.

5,987

85%

Rep.Chin(Taiwan)

91,410,000,000

31.12.2010 est.

3,452

21%

Israel

89,680,000,000

31.12.2010 est.

11,649

43%

Czech Republic

86,790,000,000

31.12.2010 est.

7,318

39%

Chile

84,510,000,000

31.12.2010 est.

3,586

38%

Saudi Arabia

82,920,000,000

31.12.2010 est.

2,839

20%

Thailand

82,500,000,000

31.12.2010 est.

990

25%

South Africa

80,520,000,000

30 June 2010

1,497

26%

Qatar

71,380,000,000

31.12.2010 est.

51,856

75%

New Zealand

64,330,000,000

31.12 2010 est.

13,636

50%

Malaysia

62,820,000,000

31.12.2010 est.

1,738

25%

Philippines

61,850,000,000

31.12.2010 est.

576

33%

Colombia

61,777,400,000

10-12/2010

1,052

21%

Croatia

59,700,000,000

31.12.2010 est.

13,390

94%

Slovakia

59,330,000,000

30 June 2010

9,706

55%

Pakistan

57,210,000,000

31.12.2010 est.

318

31%

Kuwait

56,810,000,000

31.12.2010 est.

9,191

29%

Venezuela

55,610,000,000

31.12.2010 est.

1,517

13%

Iraq

52,580,000,000

31.12. 2010 est.

1,610

76%

Slovenia

51,570,000,000

30 June 2010

27,282

112%

Malta

41,020,000,000

30 June 2010

9,080

45%

Sudan

37,980,000,000

31.12.2010 est.

927

66%

Latvia

37,280,000,000

31.12.2010 est.

16,811

145%

Bulgaria

36,150,000,000

31.12.2010 est.

6,511

105%

Lebanon

34,450,000,000

31.12.2010 est.

5,473

63%

Vietnam

33,450,000,000

31.12.2010 est.

355

34%

Peru

33,290,000,000

31.12. 2010 est.

1,032

24%

Cyprus

32,860,000,000

31.12.2008 est.

41,648

129%

Serbia

32,310,000,000

31.12.2010 est.

4,297

74%

Egypt

30,610,000,000

31.12.2010 est.

371

15%

Lithuania

27,600,000,000

31.12.2010 est.

10,924

98%

Estonia

25,130,000,000

31.12.2010 est.

16,821

118%

Belarus

24,800,000,000

31.12.2010 est.

833

16%

Bangladesh

24,460,000,000

31.12.2010 est.

141

25%

Morocco

22,690,000,000

31.12.2010 est.

633

22%

Singapore

21,660,000,000

31.12.2010 est.

4,042

11%

Cuba

19,750,000,000

31.12.2010 est.

1,698

34%

Tunisia

18,760,000,000

31.12.2010 est.

1,500

39%

Monaco

18,000,000,000

2000 est.

565,043

Angola

17,980,000,000

31.12.2010 est.

741

19%

Sri Lanka

17,970,000,000

31.12. 2010 est.

961

47%

Guatemala

17,470,000,000

31.12.2010 est.

534

20%

Ecuador

14,710,000,000

31.12.2010 est.

941

23%

Bahrain

14,680,000,000

31.12. 2010 est.

10,462

54%

Panama

13,850,000,000

31.12.2010 est.

3,475

49%

Uruguay

13,390,000,000

31.12.2010 est.

3,770

40%

Dominican Repub.

13,090,000,000

31.12.2010 est.

1,312

25%

Iran

12,840,000,000

31.12.2010 est.

166

3.7%

Jamaica

12,660,000,000

31.12. 2010 est.

4,260

97%

Korea, North

12,500,000,000

2001 est.

582

Cote d'Ivoire

11,600,000,000

31.12.2010 est.

565

54%

El Salvador

11,450,000,000

31.12.2010 est.

1,976

55%

Nigeria

11,020,000,000

31.12.2010 est.

Costa Rica

9,126,000,000

31.12.2010 est.

1,744

27%

Oman

8,829,000,000

31.12.2010 est.

2,522

14%

Bosnia-Herzegovin

7,996,000,000

31.12.2010 est.

2,102

49%

Kenya

7,935,000,000

31.12.2010

215

	24%

Syria

7,682,000,000

31.12. 2010 est.

374

15%

Tanzania

7,576,000,000

31.12. 2010 est.

174

32%

Yemen

7,147,000,000

31.12. 2010 est.

264

25%

Burma

7,145,000,000

31.12. 2010 est.

123

27%

Ghana

6,483,000,000

31.12. 2010 est.

253

38%

Libya

6,378,000,000

31.12. 2010 est.

1,025

11%

100

Bolivia

6,130,000,000

31.12. 2010 est.

523

30%

101

Zimbabwe

5,772,000,000

31.12. 2010 est.

496

132%

102

Jordan

5,522,000,000

31.12. 2010 est.

1,121

29%

103

Macedonia

5,520,000,000

31.12.2010 est.

2,648

59%

104

Armenia

5,227,000,000

30 June 2010

1,368

51%

105

Mauritius

5,043,000,000

31.12. 2010 est.

3,565

52%

106

Congo, Republic

5,000,000,000

2000 est.

1,722

155%

107

Turkmenistan

5,000,000,000

2009 est.

934

31%

108

Mozambique

4,990,000,000

31.12. 2010 est.

197

42%

109

Nepal

4,500,000,000

2009

161

36%

110

Paraguay

4,346,000,000

31.12. 2010 est.

513

22%

111

Cambodia

4,338,000,000

31.12. 2010 est.

298

38%

112

Trinidad and Tobago

4,303,000,000

31.12. 2010 est.

1,589

10%

113

Congo, Democratic Republic of the

4,300,000,000

2009 est.

164

100%

114

Ethiopia

4,289,000,000

31.12. 2010 est.

13%

115

Uzbekistan

4,236,000,000

31.12. 2010 est.

130

11%

116

Moldova

4,146,000,000

31.12. 2010 est.

1,113

73%

117

Algeria

4,138,000,000

31.12. 2010 est.

118

Nicaragua

4,030,000,000

31.12. 2010 est.

743

76%

119

Senegal

3,885,000,000

31.12. 2010 est.

216

22%

120

Kyrgyzstan

3,738,000,000

30 June 2010

653

68%

121

Honduras

3,540,000,000

31.12. 2010 est.

423

23%

122

Zambia

3,495,000,000

31.12. 2010 est.

277

25%

123

Georgia

3,381,000,000

31 .12. 2009

771

31%

124

Cameroon

3,344,000,000

31.12. 2010 est.

147

13%

125

Azerbaijan

3,221,000,000

31.12. 2010 est.

269

126

Liberia

3,200,000,000

2005 est.

930

606%

127

Laos

3,085,000,000

2009 est.

484

55%

128

Guinea

3,072,000,000

31.12. 2009 est.

290

70%

129

Somalia

3,000,000,000

2001 est.

393

130

Madagascar

2,973,000,000

31.12. 2010 est.

24%

131

Benin

2,894,000,000

31.12. 2009 est.

135

22%

134

Uganda

2,888,000,000

31.12. 2010 est.

13%

135

Mali

2,800,000,000

2002

240

84%

136

Afghanistan

2,700,000,000

2008

23%

137

Gabon

2,374,000,000

31.12. 2010 est.

2,078

28%

138

Namibia

2,373,000,000

31.12. 2010 est.

569

13%

139

Botswana

2,222,000,000

31 December 2010 est.

910

14%

140

Niger

2,100,000,000

2003 est.

178

79%

141

Burkina Faso

2,002,000,000

31.12. 2010 est.

128

23%

142

Tajikistan

1,997,000,000

31.12. 2010 est.

260

34%

143

Mongolia

1,860,000,000

2009

690

44%

144

Chad

1,749,000,000

31.12. 2008 est.

177

27%

145

Sierra Leone

1,610,000,000

2003 est.

311

163%

146

Albania

1,550,000,000

2004

497

21%

147

Papua New Guinea

1,548,000,000

31.12. 2010 est.

366

29%

148

Seychelles

1,374,000,000

31.12. 2010 est.

14,706

163%

149

Malawi

1,213,000,000

31.12. 2010 est.

24%

150

Burundi

1,200,000,000

2003

167

202%

151

C.African Republic

1,153,000,000

2007 est.

270

68%

—

West Bank

1,300,000,000

2007 est.

552

152

Belize

1,010,000,000

2009 est.

2,982

70%

153

Guinea-Bissau

941,500,000

2000 est.

722

203%

154

Bhutan

836,000,000

2009

1,239

66%

155

Equatorial Guinea

832,000,000

31.12. 2010 est.

136

156

Guyana

804,300,000

30.09. 2008

1,049

42%

157

Barbados

668,000,000

2003

2,456

25%

158

Montenegro

650,000,000

2006

939

24%

159

Lesotho

647,000,000

31.12. 2010 est.

233

36%

160

Maldives

589,000,000

2009 est.

1,707

43%

161

Gambia, The

530,000,000

31.12. 2010 est.

438

170%

162

Suriname

504,300,000

2005 est.

1,011

28%

163

Swaziland

497,000,000

31.12. 2010 est.

520

18%

164

Haiti

494,000,000

31.12. 2010 est.

165

S.Vinc.& Grenadines

479,000,000

2010

2,084

54%

—

Aruba

478,600,000

2005 est.

4,935

21%

166

Djibouti

428,000,000

2006

573

56%

167

Antigua and Barbuda

359,800,000

June 2006

4,388

36%

168

Grenada

347,000,000

2004

3,402

74%

169

Bahamas, The

342,600,000

2004 est.

1,067

170

Cape Verde

325,000,000

2002

722

53%

171

Sao Tome and Principe

318,000,000

2002

2,193

349%

172

Saint Kitts and Nevis

314,000,000

2004

6,408

79%

173

Eritrea

311,000,000

2000 est.

44%

174

Saint Lucia

257,000,000

2004

1,586

32%

176

Comoros

232,000,000

2000 est.

420

115%

177

Dominica

213,000,000

2004

3,000

75%

178

Samoa

177,000,000

2004

994

47%

179

Solomon Islands

166,000,000

2004

355

44%

—

Bermuda

160,000,000

FY99/00

2,560

—

Cook Islands

141,000,000

1996 est.

7,756

180

Fiji

127,000,000

2004 est.

150

181

Marshall Islands

87,000,000

2008 est.

1,377

54%

182

Vanuatu

81,200,000

2004

383

22%

183

Tonga

80,700,000

2004

791

33%

—

New Caledonia

79,000,000

1998 est.

404

—

Cayman Islands

70,000,000

1996

2,078

—

Faroe Islands

68,100,000

2006

1,409

184

Micronesia, Federated States of

60,800,000

FY05 est.

563

—

Greenland

58,000,000

2009

1,007

—

British Virgin Islands

36,100,000

1997

1,897

185

Nauru

33,300,000

2004 est.

2,599

186

Kiribati

10,000,000

1999 est.

120

14%

—

Montserrat

8,900,000

1997

14,958

—

Anguilla

8,800,000

1998

818

—

Wallis and Futuna

3,670,000

2004

244

—

Niue

418,000

2002 est.

196

187

Brunei

2005

188

Liechtenstein

2001

—

Macau

2009

189

Palau

FY99/00

Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΜΕ TON ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ Ο PROFESSOR ΘΑΝΑΤΟΣ

2011-02-01T09:15:00.000-08:00

Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ΤΩΝ 'ΚΕΦΑΛΙΩΝ' ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Του Ειδικού Συνεργάτη μας

Εγκατάσταση Κεραιών Κινητής Τηλεφωνίας έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.

Η δημόσια υγεία απειλείται άμεσα και το κράτος είναι αιχμάλωτο άνομων συμφερόντων. Ακόμα και μέσα στην Πανεπιστημιούπολη Αθηνών εγκαθίστανται κεραίες κινητής τηλεφωνίας με τις ευλογίες των «ειδικών».

Πως ο Καθηγητής Ακτινοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Λουκάς Μαργαρίτης ενώ δηλώνει, εδώ και τόσα χρόνια, το πόσο επικίνδυνες είναι οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, επέτρεψε την εγκατάσταση συστοιχίας κεραιών εντός του χώρου της Πανεπιστημιούπολης (φωτογραφία) δίπλα σε κτήρια εργαζομένων και αίθουσες διδασκαλίας του Τμήματος Βιολογίας; Πως, ενώ επί χρόνια μιλάει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνεχώς για το πόσο βλαβερές είναι αυτές οι ακτινοβολίες, συγκεντρώνοντας επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε στην εγκατάστασή τους, αλλά αντίθετα διαβεβαίωσε τη Γενική Συνέλευση του Τμήματος Βιολογίας ότι οι κεραίες αυτές είναι ακίνδυνες; Δεν έρχεται η πράξη του αυτή σε πλήρη αναντιστοιχία με τα επί χρόνια λεγόμενά του;

Σχετίζεται άραγε αυτό το γεγονός, με την δίωξη από τον ίδιο, του υφιστάμενού του Δρος Δημήτρη Παναγόπουλου του οποίου του αφαιρέθηκε το γραφείο-εργαστήριό του, αμέσως μετά την κατάθεση του δεύτερου στην Επιτροπή Υγείας του Καναδά για τις ακτινοβολίες αυτές τον Απρίλιο του 2010, ενώ αντίστοιχες διώξεις υπέστησαν και οι υπόλοιποι τρεις διεθνώς κορυφαίοι επιστήμονες από διαφορετικές χώρες, που κατέθεσαν στην ίδια Επιτροπή, δηλώνοντας όλοι (και ο Δρ. Δημήτρης Παναγόπουλος) ότι οι ακτινοβολίες αυτές είναι άκρως επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία, αφού αποδεδειγμένα προκαλούν καταστροφή DNA (όπως και ο κ. Μαργαρίτης έχει δηλώσει στο παρελθόν) και άρα με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν σε καρκίνο; (www.xpolis.blogspot.com/2010/08/dr.html)

Η πρώτη συστοιχία κεραιών τοποθετήθηκε το 2007 από την εταιρεία Cosmote και ο Καθηγητής Λ. Μαργαρίτης, Διευθυντής του Τομέα Βιολογίας Κυττάρου και Βιοφυσικής του Τμήματος Βιολογίας που γειτνιάζει με το σημείο τοποθέτησης των κεραιών, όχι μόνο δεν αντέδρασε παρά το ότι ο ίδιος ως «ειδικός» έχει επανειλημμένα δηλώσει τα προηγούμενα χρόνια την επικινδυνότητα των ακτινοβολιών αυτών, αλλά αντιθέτως έπεισε τη Γενική Συνέλευση και τους φοιτητές που αντιδρούσαν στην εγκατάσταση αυτή, ότι οι κεραίες είναι ακίνδυνες…! Η δεύτερη συστοιχία κεραιών τοποθετήθηκε το 2010 από την εταιρεία Vodafone, οπότε και πάλι ο κ. Μαργαρίτης διαβεβαίωσε τη Γενική Συνέλευση του Βιολογικού ότι οι κεραίες αυτές είναι ακίνδυνες, ακόμη και τώρα που είναι περισσότερες και η ακτινοβολία τους πολλαπλάσια.

Οι κεραίες αυτές θα μπορούσαν να τοποθετηθούν έξω από την Πανεπιστημιούπολη στους λόφους του Υμητού (πάνω από την περιφερειακή λεοφόρο) οπότε και θα διασφαλίζονταν η υγεία των φοιτητών-εργαζόμενων αφού η απόστασή τους από τα κτήρια θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη. Ακριβώς αυτή την άποψη είχε εκφράσει ο κ. Μαργαρίτης το 2005 σε άρθρο του στην εφημερίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών «Καποδιστριακό» (www.kapodistriako.uoa.gr/stories/070_op_01/index.php?m=2). Στην περίπτωση αυτή βέβαια, η εγκατάστασή τους θα ήταν πολύ πιο δαπανηρή για τις Εταιρείες. Τι άλαξε λοιπόν άραγε από το 2005 ως το 2007 και ο κ. Καθηγητής επέτρεψε την εγκατάσταση των κεραιών κάτω από την περιφερειακή Λεωφόρο, εντός της Πανεπιστημιούπολης; Γιατί χρησιμοποιείται το Πανεπιστήμιο προς εξυπηρέτηση των Εταιρειών Κινητής Τηλεφωνίας;

Υπάρχει τελικά ηθική στην επιστήμη, ή η επιστήμη υπηρετεί τα άνομα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών; Υπάρχουν νόμοι σ’ αυτή τη χώρα και ποιοι θα μας προστατέψουν από τους παρανομούντες κερδοσκόπους και τυχοδιώκτες; Υπάρχουν κρατικές υπηρεσίες και δημόσιοι λειτουργοί που προστατεύουν τη δημόσια υγεία και ποια είναι η δουλειά της κυβέρνησης και του υπουργού υγείας; Τέλος εμείς τα θύματα αυτής της θανατηφόρας διαπλοκής μέχρι πότε δεν θα βλέπουμε, δεν θα ακούμε και δεν θα μιλάμε;

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ

2011-01-09T13:43:00.000-08:00

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ

ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ

ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ 'ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ'

Του Sylvain Timsit*

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο τού κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική τής απόσπασης τής προσοχής που έγκειται στην εκτροπή τής προσοχής τού κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω τής τεχνικής τού κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική τής απόσπασης τής προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς τής επιστήμης, τής οικονομίας, τής ψυχολογίας, τής νευροβιολογίας και τής κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή τού κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: "Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους").

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος τής ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση τών κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση τών δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ

ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα τών διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο τής φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια τής αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά καθυστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω τής υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. "Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους").

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ

ΤΟΥ ΣΥΝΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη τών ατόμων. Από την άλλη, η χρήση τών συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ τών κατώτερων και τών ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. "Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους").

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας τής ανεπάρκειας τής νοημοσύνης τους, τών ικανοτήτων ή τών προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, τής οποίας απόρροια είναι η αναστολή τής δράσης. Και όπως γνωρίζουμε χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος τής επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ τών γνώσεων τού κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση τών ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

________________________

Και όχι του Νόαμ Τσόμσκι, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι η ουσία αυτής της στρατηγικής χειραγώγησης

Η ΑΧΑΛΙΝΩΤΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

2011-01-06T04:28:00.000-08:00

«Η μείωση κόστους οδήγησε στην πετρελαιοκηλίδα»

ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ : tvxsteam

Μια σειρά αποφάσεων μείωσης του κόστους που έλαβαν η BP και οι εταίροι της οδήγησαν στην καταστροφή από την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού, σύμφωνα με επιτροπή του Λευκού Οίκου. Στην τελική έκθεσή της για τις αιτίες που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη πετρελαιοκηλίδα στην ιστορία των ΗΠΑ, η επιτροπή τονίζει πως η BP και οι συνεργάτες της στη μοιραία πετρελαιοπηγή Μακόντο δεν είχαν ένα σύστημα που να διασφαλίζει ότι οι ενέργειές τους ήταν ασφαλείς.

«Είτε με πρόθεση είτε χωρίς, πολλές από τις αποφάσεις που έλαβαν η BP, η Halliburton και η Transocean, οι οποίες αύξησαν τον κίνδυνο ανατίναξης της Μακόντο, εξοικονόμησαν σαφώς για τις εταιρίες αυτές σημαντικό χρόνο (και χρήμα)», αναφέρει η έκθεση.

Η έκθεση επιρρίπτει στις ανεπάρκειες του μάνατζμεντ την ευθύνη για την έκρηξη στης 20ής Απριλίου και συμπεραίνει πως η πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό που προκλήθηκε από «άτιμη βιομηχανία ή κυβερνητικούς αξιωματούχους».

«Οι ριζικές αιτίες είναι συστημικές και, απούσης μιας σημαντικής μεταρρύθμισης τόσο στις πρακτικές της βιομηχανίας όσο και στην κυβερνητική πολιτική, μπορεί να επαναληφθούν», αναφέρει η έκθεση, η οποία περιγράφει τα μεγαλύτερα λάθη της BP, της Halliburton που επέβλεψε το τσιμέντωμα της πετρελαιοπηγής και της Transocean, ιδιοκτήτριας και διαχειρίστριας της εξέδρας άντλησης Deepwater Horizon.

Η BP χρεώνεται για το ότι δεν χρησιμοποίησε έναν «τσιμεντένιο κορμό» ή άλλο διαγνωστικό εργαλείο προκειμένου να ελέγξει τη σταθερότητα του τσιμεντώματος. Η έκθεση αναφέρει πως το «θεμελιώδες λάθος» της BP ήταν ότι δεν έδωσε την απαιτούμενη προσοχή προτού θεωρήσει ότι το τσιμέντο θα ήταν αποτελεσματικό εμπόδιο στη διαρροή πετρελαίου και αερίου από την πετρελαιοπηγή.

Επίσης, η BP είναι υπόλογη για διάφορες αποφάσεις που έλαβε καθώς προσπάθησε προσωρινά να εγκαταλείψει την πετρελαιοπηγή Μακόντο. Η απόφαση της να μετακινήσει λάσπη στον κινητό σωλήνα προτού βάλει μια τσιμεντένια τάπα ή άλλο εμπόδιο «αύξησαν αχρείαστα και ουσιαστικά τον κίνδυνο μιας έκρηξης», επισημαίνει η έκθεση. Εκπρόσωπος της BP αρνήθηκε να σχολιάσει άμεσα την έκθεση της επιτροπής.

Ακόμα, επικρίνεται η δουλειά που έκανε η Halliburton με το τσιμέντο. Τα έγγραφα της Halliburton αφήνουν σαφώς να εννοηθεί πως η εταιρία μπορεί να έριψε τσιμέντο μέσα στην πετρελαιοπηγή προτού λάβει οποιαδήποτε δοκιμαστικά στοιχεία που θα έδειχναν ότι θα ήταν σταθερή, ανέφερε η έκθεση. Η Halliburton αμφισβήτησε τις κατηγορίες της επιτροπής για τον έλεγχο του τσιμεντώματος. Η εταιρία ανέφερε σε μια δήλωση πως είχε λάβει αποτελέσματα δοκιμών που έδειχναν πως η μέθοδός της με το τσιμέντο θα ήταν σταθερή προτού πραγματοποιήσει τη δουλειά στο Μακόντο. Η επιτροπή «παρέλειψε επιλεκτικά πληροφορίες που τους παρείχαμε», ανέφερε.

Παράλληλα, η Transocean και η BP επιπλήττονται επειδή δεν είχαν μια εσωτερική διαδικασία διερμηνείας αρνητικών δοκιμών πίεσης, τις οποίες οι εργαζόμενοι στην Deepwater Horizon παρερμήνευσαν. Επιπλέον, η Transocean απέτυχε να μεταδώσει στο πλήρωμα τα μαθήματα που είχε λάβει από ένα παρόμοιο περιστατικό σε μια από τις εξέδρες της εταιρίας που παραλίγο να οδηγήσει σε ένα δυστύχημα στη Βόρεια Θάλασσα, τέσσερις μήνες πριν από το δυστύχημα στο Μακόντο.

Απαντώντας στην έκθεση, η Transocean είπε πως οι εργαζόμενοι της εταιρίας ήταν «καλά εκπαιδευμένοι» και θεωρούνταν από τους καλύτερους στη δουλειά αυτή. Η εταιρία ανέφερε επίσης πως σύμφωνα με τα βιομηχανικά πρότυπα, οι τελικές διαδικασίες στην εξέδρα καθοδηγούνταν από μηχανικούς της BP. «Στη βάση των περιορισμένων πληροφοριών που είχε στη διάθεσή του, το πλήρωμα της Transocean έκανε τις κατάλληλες ενέργειες προκειμένου να ελέγξει την πετρελαιοπηγή», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρίας.

Η επιτροπή ανέφερε πως οι ρυθμιστικές αρχές των ΗΠΑ δεν διαθέτουν την εξουσία, τους πόρους και την πραγματογνωμοσύνη προκειμένου να αποτρέψουν λάθη ασφαλείας.

Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη επιτροπή του Λευκού Οίκου συστάθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και είναι η πρώτη εγκεκριμένη κυβερνητική ομάδα που ολοκληρώνει την έρευνά της για τις αιτίες της καταστροφής στην εξέδρα άντλησης πετρελαίου. Αν και δεν είναι εξουσιοδοτημένη να καθορίζει πολιτική ή να τιμωρεί εταιρίες, τα συμπεράσματά της μπορεί να έχουν έναν αντίκτυπο σε μελλοντικές ποινικές και πολιτικές υποθέσεις σε σχέση με την πετρελαιοκηλίδα.

Η πλήρης έκθεσή της αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα την ερχόμενη εβδομάδα, Σημειώνεται ωστόσο, ότι τα συμπεράσματά της έρχονται σε αντίθεση με εκείνα της αρχικής έκθεσής της το Νοέμβριο, στην οποία δεν είχε βρει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει πως οι εργαζόμενοι στη Μακόντο έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εξοικονομήσουν χρήματα. Αφού επικρίθηκε για αυτά τα ευρήματα, η επιτροπή διευκρίνισε πως δεν σημαίνει ότι οι εταιρίες που εμπλέκονται στο δυστύχημα δεν θυσίασαν ποτέ την ασφάλεια προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα.

Στη συνέχεια διέρρευσε στα ΜΜΕ μια λίστα της επιτροπής που αναφερόταν λεπτομερώς στις αποφάσεις που ελήφθησαν κατά την εξόρυξη πετρελαίου στην πετρελαιοπηγή Μακόντο οι οποίες εξοικονομούσαν χρόνο, αλλά αύξαιναν τους κινδύνους. Τελικά, η επιτροπή δημοσιοποίησε το έγγραφο και η τελική έκθεση συμπεριέλαβε μια παρόμοια λίστα.

"Nα καταστρέψουμε την οικονομία των μονοπωλίων"

2010-12-30T05:55:00.000-08:00

Μανώλης Γλέζος:

Η κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας

πίσω από την οικονομική εξάρτηση

Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο.

Για κυβέρνηση υποταγμένη στα συμφέροντα των ξένων που οδηγεί στην κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας κάνει λόγο μιλώντας στο Δρόμο ο Μανώλης Γλέζος, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι όποιος δεν βλέπει ότι το υπόβαθρο της οικονομικής εξάρτησης είναι η εθνική ανεξαρτησία, αποπροσανατολίζει το λαό. Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, συνδέει, επίσης, την ανακίνηση των ελληνοτουρκικών με τα επίδικα της συγκυρίας, σημειώνοντας ότι «είναι ένας ακόμα παράγοντας καταπίεσης και υποταγής της Ελλάδας».

Αναφερόμενος στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Μανώλης Γλέζος υπογραμμίζει ότι αν και δεν μπόρεσε να εκφραστεί ενιαία στις πρόσφατες εκλογές, ωστόσο, «υπάρχει. Δεν διαλύθηκε και εξακολουθεί να αποτελεί την ελπίδα και τον πόλο συσπείρωσης στον κόσμο της Αριστεράς». Επίσης ζητά την άμεση σύγκλιση της Γραμματείας και τη διεξαγωγή 4ης Πανελλαδικής. Τέλος σχολιάζοντας την πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη, επισημαίνει ότι «με το πολιτικό αισθητήριο που έχει, έπιασε τον παλμό και διείδε από τι έχει ανάγκη ο τόπος» και καταλήγει: «Το επόμενο βήμα, είναι όχι βέβαια να δημιουργηθεί το 51ο κόμμα της Αριστεράς, αλλά να κληθούν όλοι, χωρίς εξαιρέσεις και ηγεμονισμούς, σε μια κοινή σύσκεψη ευθύνης για την εξεύρεση της καλύτερης λύσης».

Η οικονομία σε βαθιά κρίση, λοιπόν; Τι εκτιμά ο Μανώλης Γλέζος;
Αρχικά να πω ότι από τη διάρκεια της κατοχής επιστήμονες, ειδικοί οικονομολόγοι, είχαν αρχίσει και δημιουργούσαν πρόγραμμα το οποίο εμφανίστηκε στη δημοσιότητα το 1945 και έδειχνε πώς μπορεί η χώρα να σωθεί από το ξένο κεφάλαιο. Δηλαδή, για μας η οικονομία συνδέεται με το πρόβλημα της εθνικής ανεξαρτησίας. Το 1821-28 απελευθερωθήκαμε, κερδίσαμε τη λευτεριά μας, αλλά δεν κερδίσαμε την εθνική μας ανεξαρτησία. Οικονομικά η χώρα ήταν υποταγμένη στους ξένους και συνεχώς δανειζόταν. Η οικονομία της χώρας είναι υποταγμένη, δεν μας αφήνουν να δημιουργήσουμε ούτε βαριά βιομηχανία, ούτε αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μας επιτρέπουν. Συνεπώς, όταν μιλάμε εδώ για την οικονομία της χώρας, το βασικό θέμα είναι η εθνική ανεξαρτησία. Θα αποκτήσουμε εθνική ανεξαρτησία ή δεν θα αποκτήσουμε;
Ας πάμε στα δημόσια οικονομικά. Τα δημόσια οικονομικά είναι έσοδα και έξοδα. Να δούμε τα έξοδα. Για ποιο λόγο η Ελλάδα να πληρώνει για εξοπλιστικές δαπάνες ένα τεράστιο ποσό, όταν όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης, έχουν το μισό και πιο κάτω; Λένε πολλοί ότι είναι η απειλή της Τουρκίας. Αν είναι δυνατόν. Και τονίζω: ο στρατός της Ιταλίας ήταν 8 εκατ. λόγχες, όπως έλεγε ο Μουσολίνι, ενώ ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν τότε 7.335.000. Δεν είχαμε αεροπλάνα και άρματα μάχης. Τελικά τους νικήσαμε ή όχι; Σημασία έχει η απόφαση. Εδώ μπαίνει και το άλλο θέμα. Τα σύνορα της Ε.Ε. πού είναι; Και γιατί να προσβάλει η Τουρκία τα σύνορα της Ε.Ε.; Πού είναι οι άλλες χώρες; Έτσι αποκαλύπτεται ολόκληρη η συμπαιγνία. Άρα, πρώτο δραστικό μέτρο η απόφαση για μια 5ετία να μην κάνουμε κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα.
Επίσης, το ΔΝΤ εστίασε πολύ την προσοχή του στο θέμα του διογκωμένου αριθμού των υπαλλήλων του κρατικού μηχανισμού. Εδώ γίνεται μία απάτη και μια συμπαιγνία ανάμεσα στο ΔΝΤ και στην κυβέρνηση. Άλλο είναι οι τομείς της Υγείας, της Παιδείας, της Έρευνας και της Ανάπτυξης, που έχουν κενά και παίρνουν τα λιγότερα κονδύλια του προϋπολογισμού και στους οποίους δεν μπορεί να γίνει καμιά περικοπή και άλλο είναι το ζήτημα των διογκωμένων υπουργείων, όπου ο κρατικός μηχανισμός πλεονάζει από τους αργόμισθους, τους υψηλόμισθους, τους πολυθεσίτες και όλο αυτόν τον εσμό των συμβούλων, οι οποίοι δεν έχουν άλλο στόχο από το πώς θα ξαναβγάλουν βουλευτή τον υπουργό τους για να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Δεν μπορούμε συνεπώς να τα συγχέουμε.
Επίσης, το θέμα των εξόδων μπορεί να αντιμετωπιστεί αν κοπούν αποφασιστικά οι προκλητικές φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου.
Η Αριστερά, λοιπόν, έχει προτάσεις και στους νεοφώτιστους φωστήρες που λένε ότι θέλουμε να καταστρέψουμε την οικονομία της χώρας, απαντάμε ότι δεν θέλουμε να καταστρέψουμε την οικονομία του ελληνικού λαού, αλλά θέλουμε να καταστρέψουμε την οικονομία των μονοπωλίων. Θέλουμε να καταστρέψουμε την απληστία της κερδοφορίας, όχι τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας. Πρέπει να γίνει συνείδηση στον ελληνικό λαό ότι μπορούσαμε να βγούμε από το αδιέξοδο, εάν είχαμε μια κυβέρνηση πραγματικά λαϊκή, πατριωτική και όχι υποταγμένη στους ξένους. Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα. Η υποταγμένη στα συμφέροντα των ξένων κυβέρνηση δημιουργεί όλα τα ζητήματα.
Συνεπώς, δεν μιλάμε μόνο για οικονομική εξάρτηση. Η εθνική κυριαρχία έχει καταλυθεί. Όποιος δεν δει, ότι το υπόβαθρο όλης της υπόθεσης είναι η εθνική ανεξαρτησία, αποπροσανατολίζει το λαό.

Είδαμε από τη Βουλή και το Μέγαρο Μαξίμου το διευθυντή του ΔΝΤ να μιλά στον ελληνικό λαό για «γιατρούς και θεραπείες»…
Σ’ όλο τον ελληνικό λαό θύμισε αμέσως την πρόσφατη δικτατορία και το δικτάτορα, που έβαλε σε γύψο τον ελληνικό λαό, γιατί αποφάσισε ότι είναι άρρωστος.
Το θέμα, όμως, που προκύπτει απ’ αυτού του είδους τη συμπεριφορά είναι: με ποιο δικαίωμα κλήθηκε να μιλήσει στο ελληνικό Κοινοβούλιο ο διευθυντής τους Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Ποιος του έδ ωσε τη δυνατότητα να αποφαίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο και να μιλάει μ’ αυτό το ύφος; Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Οπότε ανακύπτει και πάλι το θέμα της Εθνικής Ανεξαρτησίας και ο αγώνας για να την αποκτήσουμε.

Συνδέονται τα προηγούμενα με το γεγονός ότι ξανανοίγει πάλι η κουβέντα για τα ελληνοτουρκικά;
Υπάρχει η λεγόμενη απειλή του casus belli σε πιθανή επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Αιγαίο είναι ελληνική θάλασσα και δεν είναι ζήτημα σωβινισμού, αλλά διεθνούς δικαίου. Δεν ξεκινάω από καμιά αντίληψη εθνικιστική. Ξεκινάω από μια αντίληψη ουσιαστική. Γιατί ζητάω τα 12 μίλια; Ακριβώς για να σταματήσει η Τουρκία (όπου τα 6 μίλια αφήνουν κενά στο Αιγαίο) να διεκδικεί. Επίσης, να ρωτήσω, γιατί η Τουρκία εφαρμόζει τα 12 μίλια και στον Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο και δεν έχουμε δικαίωμα εμείς; Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά; Γιατί εκείνοι και όχι εμείς; Συνεπώς, η όλη ιστορία είναι φανερή. Από χρόνια θέλουν τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Και φυσικά το σχέδιο υπάρχει και οι εταιρίες είναι έτοιμες να ’ρθουν για να κάνουν τη συνεκμετάλλευση, με στόχο να δίνουν ένα ποσοστό στην Τουρκία, ένα ποσοστό στην Ελλάδα και το υπόλοιπο να το κρατάνε αυτές.

Άρα, λέτε, ότι δεν είναι τυχαίο που αυτή την περίοδο ξανανοίγει το θέμα;
Είναι ένας ακόμα παράγοντας καταπίεσης και υποταγής της Ελλάδας. Με την Τουρκία είμαστε γείτονες και θα παραμείνουμε. Δεν μας χωρίζει τίποτε με τον τουρκικό λαό. Η φιλία των λαών πρέπει να παραμερίσει τις σοβινιστικές αντιλήψεις και να διώξει τους ξένους παράγοντες που για τα δικά τους συμφέροντα εξωθούν σε διχόνοιες.

Να περάσουμε στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων που εσείς το βάζετε εδώ και πολλές δεκαετίες…
Έχουμε πει και το έχουμε αποδείξει ότι στόχος μας είναι η φιλία ανάμεσα στον ελληνικό και τον γερμανικό λαό. Αλλά δεν μπορεί η Ελλάδα να στραγγαλίζεται σήμερα γιατί χρωστάει και ο άλλος που μας υποχρέωσε να του δανείσουμε στη διάρκεια της κατοχής να μην πληρώνει. Σε όλη την ιστορία της η Ελλάδα δανείζεται. Γιατί εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε και δεν είναι υποχρεωμένη η Γερμανία; Το 1946 συνήλθε στο Παρίσι η διάσκεψη των 19 χωρών που πολέμησαν στην Ευρώπη το ναζισμό και υποβάλαμε ένα αίτημα 13 δισ. Τα κατεβάσαμε σε 11,5 δισ. δολάρια και τελικά αποφάσισαν 7,1. Βλέπεις ότι πάντα -χωρίς να υπάρχει Ε.Ε. και διευθυντήριο- οι ισχυροί καταπίεζαν την Ελλάδα. Επίσης, αποφασίστηκε να μας πληρώσουν –έστω και με λίγα- η Ιταλία και η Βουλγαρία, οι οποίες και πληρώσανε. Θα βλέπανε ποτέ οι Ιταλοί και οι Βούλγαροι ελληνικό χώμα αν δεν ήταν η Γερμανία; Όχι. Ε, πώς γίνεται να πληρώνουν αυτοί και η Γερμανία να αρνείται; Δηλαδή ποια λογική, ποια νομιμοποίηση αυτοεξαίρεσης έχει η Γερμανία; Να σημειώσω, επίσης, ότι εάν δεν υπάρχει σήμερα Χίτλερ στη Γερμανία, αυτό σ’ ένα μεγάλο βαθμό οφείλεται και στον ελληνικό λαό. Για λόγους ευγνωμοσύνης και μόνο θα ’πρεπε σήμερα η Γερμανία όχι μόνο να ’χει πληρώσει, αλλά να στέκεται και φύλακας, να λέει μην πειράζετε την Ελλάδα. Αυτό περιμένω από τη Γερμανία σήμερα. Και το πνεύμα το δικό μας και του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών μας από τη Γερμανία προς την Ελλάδα είναι αυτό.
Το θέμα, λοιπόν, των γερμανικών επανορθώσεων αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τα χρήματα αυτά είναι ιερά. Και μιλάμε για τεράστια ποσά. Τα 7 δισ. 100 εκατομμύρια δολάρια, αγοραστικής αξίας του 1938, σήμερα είναι 108 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους. Για βάλε 108 με 3% από το 1945 και δώθε. Για βάλε και 54 δισ. το αναγκαστικό δάνειο, πάμε στα 162 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους.

Πώς θα σχολιάζατε την κίνηση του Μίκη Θεοδωράκη;
Ο κόσμος της Αριστεράς απογοητευμένος από την πολυδιασπασμένη Αριστερά αποζητά αποκούμπι να στηριχτεί και δεν βρίσκει. Από καιρό υψώνονται κραυγές αγωνίας για ένα κίνημα σαν το ΕΑΜ και σαν την ΕΔΑ. Ο Μίκης, με το πολιτικό αισθητήριο που έχει, έπιασε τον παλμό και διείδε από τι έχει ανάγκη ο τόπος.
Το επόμενο βήμα, είναι όχι βέβαια να δημιουργηθεί το 51ο κόμμα της Αριστεράς, αλλά να κληθούν όλοι, χωρίς εξαιρέσεις και ηγεμονισμούς, σε μια κοινή σύσκεψη ευθύνης για την εξεύρεση της καλύτερης λύσης.

Ο "ΕΝΤΙΜΟΣ" ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ-ΜΕΡΚΕΛ

2010-12-28T12:44:00.000-08:00

Τα σχόλια δικά σας, αγαπητοί αναγνώστες

Πρωταθλητές στο λάδωμα οι 'ηθικοί' Γερμανοί

Του Στέλιου Μορφίδη*

Αλλεπάλληλα σκάνδαλα δωροδοκίας κρατικών λειτουργών από εταιρείες που θέλουν να κερδίσουν συμβόλαια, κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών και λευκής σαρκός που λαδώνουν για να κάνουν εύκολα τη δουλειά τους, πτυχία ανώτατης εκπαίδευσης κατά παραγγελία, δωροδοκίες εργατοπατέρων... Η εικόνα μπορεί να παραπέμπει σε κάποια βαλκανική χώρα, ίσως και στην Ελλάδα. Αλλά όχι! Όλα τα προαναφερθέντα αφορούν μια χώρα «υπεράνω πάσης υποψίας», τη Γερμανία! Το μπαράζ σκανδάλων που αποκαλύπτονται τα τελευταία χρόνια καταρρίπτει την άποψη περί «ηθικών και νομοταγών» Γερμανών που φροντίζουν να δίνουν μαθήματα χρηστής συμπεριφοράς στους εταίρους τους. Αποδεικνύεται δε ότι έχουν αναγάγει το μπαξίσι σε επιστήμη! Κι αυτό, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αφορά τις εμπορικές τους συναλλαγές μόνο στο εξωτερικό αλλά και στην εσωτερική αγορά. Η μόνη διαφορά είναι ότι ακόμα οι γερμανικές αρχές μπορούν να αντιδρούν στις καταγγελίες.

FORD MOTOR EUROPE: Φύλλο και φτερό δεκάδες στελέχη για τα κρυφά δωράκια από τους προμηθευτές

Την περασμένη εβδομάδα 100 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας και της εισαγγελίας επέδραμαν στα κεντρικά γραφεία της Ford Motor Ευρώπης, στην Κολονία. Στόχος να βρουν αποδεικτικά στοιχεία σε μια υπόθεση δωροδοκίας στελεχών της αυτοκινητοβιομηχανίας από προμηθεύτριες εταιρείες με αντάλλαγμα την καλύτερη αντιμετώπιση στους διαγωνισμούς της Ford ή την εσωτερική πληροφόρηση. Στο μικροσκόπιο των αρχών, όπως ανακοίνωσε η εισαγγελία της Κολονίας, βρίσκονται δεκάδες στελέχη της εταιρείας που έπαιρναν κάθε είδους δωράκια και λειτουργούσαν εν αγνοία της εταιρείας. Προς τούτο έγιναν έρευνες σε 30 οικίες καθώς και σε μονάδα της Ford στο Λεβερκούζεν.

VOLKSWAGEN: Το σκάνδαλο με τους εργατοπατέρες, οι μίζες και τα πληρωμένα όργια

Στη Volkswagen, δύο στελέχη του ΔΣ και ο πρώην πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων Klaus Volkert καταδικάστηκαν το 2007 και το 2008 για τη συμμετοχή τους σε σκάνδαλο δωροδοκίας ηγετών των εργατικών συνδικάτων με χορήγηση μετρητών, είτε με πληρωμένα όργια με εκδιδόμενες γυναίκες. Τούτο προκειμένου οι συνδικαλιστές, που κατέχουν θέση στο ΔΣ, να υποστηρίζουν τις θέσεις της διοίκησης.

DAIMLER: Συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και σκάνδαλο με άρωμα Ελλάδας

Και η Daimler έγινε στόχος από τις αμερικανικές αρχές υπό το βάρος κατηγοριών ότι στελέχη της διέθεσαν αρκετά εκατομμύρια δολάρια σε δωροδοκίες προκειμένου να εξασφαλίζουν συμβόλαια στο εξωτερικό. Η κατηγορία αποσύρθηκε τον περασμένο Μάρτιο έπειτα από συμβιβασμό. Με βάση τη συμφωνία η μητρική κατέβαλε 185 εκατ. δολ. ως πρόστιμο και οι γερμανικές και ρωσικές θυγατρικές της δήλωσαν ένοχες για παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας στις ΗΠΑ. Η επιχείρηση μέσω δωροδοκιών εξασφάλιζε συμφωνίες σε 22 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. (Οι δωροδοκίες αφορούσαν 6.500 στρατιωτικά τζιπ, 36 ντιζελομηχανές του ΟΣΕ και λεωφορεία της ΕΘΕΛ).

ΜΑΝ: Έξτρα πληρωμές για χάρη των πωλήσεων, οι υπόγειες προμήθειες του ΗΛΠΑΠ

Ανάλογη ήταν και η υπόθεση της ΜΑΝ (κατασκευάστριας βαρέων οχημάτων), της οποίας δεκάδες στελέχη έχουν τεθεί υπό κατηγορία. Πρόκειται για υπαλλήλους του ομίλου και για άτομα εκτός, μέσω των οποίων μεταβιβάστηκαν δωροδοκίες ύψους 16 εκατ. ευρώ την περίοδο 2002-2005 με στόχο να ενισχυθούν οι πωλήσεις φορτηγών, ρυμουλκών και λεωφορείων. Το σκάνδαλο είχε και ελληνική προέκταση. Διαπιστώθηκε ότι έγιναν πληρωμές για μια σύμβαση του 2002 με τον ΗΛΠΑΠ για την προμήθεια 91 οχημάτων Ν 6216 και 40 αρθρωτών Ν 6221. Σημειώνεται ότι η ΜΑΝ συμμετείχε ακόμα στην υλοποίηση προγραμμάτων του Υπουργείου Άμυνας ύψους 21 εκατ. ευρώ για το διάστημα 2000-2003.

FERROSTAAL - THYSSEN: Παράνομες χρηματοδοτήσεις, οι μεσάζοντες και τα ελληνικά υποβρύχια

Η εισαγγελία του Μονάχου ερευνά διεξοδικά το ρόλο της γερμανικής Ferrostaal και της Thyssen στις συμβάσεις κατασκευής υποβρυχίων για την Ελλάδα, πλοίων και μονάδων παραγωγής για χώρες της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής. Οι δύο εταιρείες είχαν συστήσει θυγατρική, τη MFI, που μοίραζε παράνομα χρήματα σε όλο τον κόσμο για να εξασφαλίσει ακριβές συμβάσεις. Η MFI φέρεται να έχει εκταμιεύσει πάνω από 82 εκατ. ευρώ προς Έλληνες μεσάζοντες, για πληρωμές που σχετίζονται με την παραγγελία τριών αρχικά υποβρυχίων τύπου 214 (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ο περιβόητος «Παπανικολής»), που αργότερα έγιναν τέσσερα, αξίας 1,8 δισ. ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου.

DEUTSCHE BAHN: Τα deals με τους γερμανικούς σιδηροδρόμους, κομπίνες με αναθέσεις έργων

Ελληνικό «άρωμα» είχε και το σκάνδαλο δωροδοκιών που αφορούσε τους γερμανικούς σιδηροδρόμους (Deutsche Bahn). Ήδη δέκα μάνατζερ της θυγατρικής Deutsche Bahn International, που εμπλέκονται σε δωροδοκίες ύψους 5 εκατ. ευρώ για τη διασφάλιση ανάθεσης έργων σε άλλες χώρες, έχουν απομακρυνθεί και διώκονται ποινικά. Σύμφωνα με τις έρευνες των αρχών, από το 2005 και μετά οι μάνατζερ αυτοί δωροδοκούσαν διευθυντικά στελέχη στην Ελλάδα, τη Ρουάντα, την Αλγερία, την Τανζανία και τη Λιβύη.

DEUTSCHE TELEKOM: «Έσπρωξαν» την εξαγορά της MakTel, στο μικροσκόπιο οκτώ μάνατζερ

Επί τέσσερα χρόνια οι ΗΠΑ ερευνούν τη δραστηριότητα της Deutsche Telekom στο Μαυροβούνιο και τα Σκόπια. Στις έρευνες έχει εμπλακεί και η εισαγγελία της Βόννης (μετά από αμερικανικό αίτημα), που ελέγχει τον επικεφαλής του ομίλου Rene Obermann και επτά ακόμη μάνατζερ και συνεργάτες. Όλοι οι παραπάνω ελέγχονται για δωροδοκίες ύψους 31 εκατ. ευρώ προς πολιτικούς στις δύο βαλκανικές χώρες προκειμένου να προχωρήσει η εξαγορά της MakTel στα Σκόπια ύψους 700 εκατ. ευρώ απ’ την ουγγρική θυγατρική της Deutsche Telekom, Magyar Telekom. «Όλες οι κυβερνήσεις (στα Σκόπια) ωφελήθηκαν από την Telekom, γιατί μέσω της εταιρείας αυτής ξεπλύθηκε πολύ χρήμα…», δήλωνε το Σεπτέμβριο ο πρώην επικεφαλής της MakTel, Σίμε Γκρούεφσκι.

HSH NORDBANK: Δωροδοκία Τούρκων δικαστών, ήθελε να γλιτώσει αποζημιώσεις

Σε ομολογία-σοκ για τη δωροδοκία Τούρκων δικαστών λέγεται ότι αναγκάστηκε να προβεί το ΔΣ μιας εκ των μεγαλύτερων κρατικών τραπεζών της Γερμανίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου η HSH Nordbank, είναι ύποπτη για τη δωροδοκία δικαστών ώστε να αποφύγει να δώσει αποζημιώσεις σε μία μακρόχρονη δικαστική διαμάχη που έχει με Τούρκο εφοπλιστή. Σύμφωνα με την Sueddeutsche Zeitung η δωροδοκία έγινε μέσω συνεργαζόμενης τουρκικής εταιρείας ασφάλειας με το όνομα Prevent και ήταν ύψους 3,5 εκατ. ευρώ. Το περιοδικό Der Spiegel αναφέρει ότι τα πρακτικά συνεδρίασης του ΔΣ της τράπεζας τον Ιούνιο του 2009 παρείχαν σαφείς ενδείξεις του γεγονότος και καθώς οι αρχές ξεκινούσαν έλεγχο, η τράπεζα προτίμησε να παραδώσει η ίδια όλα τα στοιχεία. Ο CEO Dirk Jens Nonnenmacher αναμένεται να εκδιωχθεί από την τράπεζα.

ΜΑΣΤΡΟΠΕΙΑ: Οι ροζ βίζες από γερμανικές πρεσβείες, κυκλώματα διακίνησης λευκής σαρκός

Σκάνδαλο μεγατόνων στο οποίο εμπλέκονται διπλωματικοί υπάλληλοι της Γερμανίας που είχαν έδρα τη Ν. Αφρική, τη Λατ. Αμερική και τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα το περιοδικό Der Spiegel. Σύμφωνα με το δημοσίευμα το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας ερευνά τουλάχιστον οκτώ υποθέσεις για δωροδοκία υπαλλήλων και πιθανή συμμετοχή τους σε κυκλώματα διακίνησης λευκής σαρκός. Δεκάδες υπάλληλοι στις πρεσβείες της Γερμανίας στις περιοχές αυτές έδιδαν συστηματικά βίζες που ζητούσαν δουλέμποροι και άτομα του οργανωμένου εγκλήματος έναντι αδράς αμοιβής. Σύμφωνα με το Spiegel πολλές γυναίκες κατέληγαν στους οίκους ανοχής του Αμβούργου. Ανάλογη υπόθεση το 2004 είχε ταρακουνήσει τη γερμανική κοινή γνώμη. Τότε αφορούσε τη γερμανική πρεσβεία στο Κίεβο της Ουκρανίας.

Δωροδοκίες 1,3 δισ. ευρώ από τη Siemens

Στην υπόθεση που ακόμα ταλανίζει την Ελλάδα η Siemens κατάφερε να «εξιλεωθεί» για την κουλτούρα των δωροδοκιών που είχε αναπτύξει καταβάλλοντας 1,34 δισ. δολ. για πρόστιμα και με μία ευρεία αναδιάρθρωση του ΔΣ. Η υπόθεση αφορούσε λαδώματα της εταιρείας ύψους 1,3 δισ. ευρώ από το 2002 ως το 2006 σε δεκάδες χώρες.

Colpo grosso με πτυχία-μαϊμού από εταιρεία συμβούλων

Συνεχίζεται η έρευνα που ξεκίνησε περίπου πριν από ένα χρόνο για δωροδοκίες καθηγητών των μεγαλύτερων πανεπιστημίων της Γερμανίας. Σύμφωνα με τις αρχές υπό εξέταση παραμένουν περίπου 100 ακαδημαϊκοί ύποπτοι επειδή δωροδοκούνταν συστηματικά από εταιρεία συμβούλων προκειμένου να χορηγούν πτυχία σε φοιτητές χωρίς τα κατάλληλα προσόντα. Σύμφωνα με την εισαγγελία της Κολονίας, που έχει την ευθύνη των ερευνών, φοιτητές κατέβαλαν από 4.000 ως 20.000 ευρώ στους καθηγητές μέσω της εταιρείας συμβούλων. Η τελευταία φρόντιζε να σβήνει τα ίχνη του χρήματος, απ’ ό,τι φαίνεται χωρίς επιτυχία. Το σκάνδαλο ξέσπασε έπειτα από καταγγελία που οδήγησε τις αρχές στο «Ινστιτούτο για την Επιστημονική Συμβουλευτική» (...η εταιρεία) που έδρευε στην Κολονία το 2008. Οι εκατοντάδες φάκελοι που κατασχέθηκαν εκτός του ότι οδήγησαν στο κλείσιμο της εταιρείας, έχουν ήδη αποφέρει τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία.

________________

Το κείμενο μας το έστειλε ο Σταύρος Κυριαζής. Ευχαριστούμε Σταύρο για την επισήμανση. Αναδημοσίευση από :

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=2&artid=91339,

"Σπάνιες γαίες" και "στρατηγικά μέταλλα" στην υπηρεσία του κινέζικου ηγεμονισμού

2010-12-12T12:22:00.000-08:00

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ;

Ο σκληρός πυρήνας του παγκοσμιοποιημένου κεφάλαιου εντάσσει στα στρατηγικά σχέδιά του για την παγκόσμια ηγεμονία του τον κινεζισμό, ως συμπλήρωμα του αμερικανισμού με αποτέλεσμα την ιδιωτικοποίηση του παγκόσμιου φυσικού πλούτου, την εξαθλίωση της εργαζόμενης ανθρωπότητας, την καταστροφή της Φύσης και την εγκαθίδρυση ενός παγκόσμιου φασισμού με σκληρό βραχίονα το ΝΑΤΟ και όπλα το μονοπώλιο των "στρατηγικών μεταλλευμάτων" και τον έλεγχο των διεθνών οργανισμών, που θα λειτουργούν ως "παγκόσμια κυβέρνηση" της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Το κείμενο που φιλοξενούμε μας αποκαλύπτει τις διαστάσεις της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου και μας οδηγεί στο συμπέρασμα για την αναγκαιότητα της οικουμενικής ουμανιστικής επανάστασης των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού με στόχο την ριζική ανατροπή όλων των εκδοχών του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής και το χτίσιμο ενός καλύτερου, που θα πει ενός ανθρωπινότερου κόσμου.

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό

Κώστας Λάμπος

Το γεωπολιτικό παιχνίδι

με τις «σπάνιες γαίες»*

Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ/ LE MONDE, 12.12.2010)

ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - Η ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗ ΔΥΣΗ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ ΣΕ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ

Από την εποχή του Ντενγκ Χσιάο Πινγκ ο ασιατικός γίγαντας επένδυσε στα στοιχεία με τεχνολογική υπεραξία και σήμερα κατέχει σχεδόν το μονοπώλιο στην παγκόσμια αγορά

Του OLIVER ZAJEC*

Υπάρχουν ορισμένα μέταλλα αναγκαία για την κατασκευή των συσκευών υψηλής τεχνολογίας, τα οποία αποκαλούνται «σπάνιες γαίες». Στην παγκόσμια παραγωγή τους κυριαρχεί η Κίνα, η οποία και επέβαλε πρόσφατα περιορισμούς στην εξαγωγή τους. Το «μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι» μόλις άρχισε. Για να εδραιώσει τον έλεγχό της πάνω σε αυτά τα στρατηγικής σημασίας ορυκτά, η Κίνα εφάρμοσε αυτό που απορρίπτει ο δυτικός καπιταλισμός: μακροπρόθεσμη βιομηχανική πολιτική.

Ειρήνη Ηλιοπούλου Θα περίμενε κανείς ότι οι «σπάνιες γαίες» -αυτά τα μέταλλα με την υψηλή προστιθέμενη τεχνολογική αξία- θα προσέλκυαν τους προβολείς της δημοσιότητας χάρη σε κάποιο ρεπορτάζ για τα επιφανειακά ορυχεία στην εσωτερική Μογγολία ή για τις γαλαρίες στα έγκατα της γης κάτω από τους θαμνότοπους της Αυστραλίας. Κι όμως, το ενδιαφέρον προέκυψε μέσα στο πούσι της Θάλασσας της Ανατολικής Κίνας. Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2010, ένα κινεζικό αλιευτικό που είχε πάρει το ρίσκο να ρίξει τα δίχτυα του στα ιαπωνικά χωρικά ύδατα, περικυκλώθηκε από σκάφη της ιαπωνικής ακτοφυλακής. Στην προσπάθειά του να διαφύγει, εμβόλισε ένα σκάφος του ιαπωνικού πολεμικού ναυτικού. Το πλήρωμα του αλιευτικού συνελήφθη. Το επεισόδιο έλαβε χώρα κοντά στο αρχιπέλαγος Σενκάκου (Ντιαόγιου για τους Κινέζους). Τα οκτώ, σχεδόν έρημα, νησιά, τα οποία βρίσκονται 160 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ταϊβάν, ανήκουν στην Ιαπωνία αλλά τα διεκδικεί και η Κίνα από τη δεκαετία του 1970. Ενώ στο παρελθόν οι διεκδικήσεις διατυπώνονταν σε ήπιους τόνους, σήμερα προβάλλονται με μεγαλύτερη ένταση, γεγονός που αντανακλά τις εξελίξεις στον συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα σε μια Κίνα η οποία ακολουθεί ανοδική πορεία κι αισθάνεται να ασφυκτιά μέσα στα αβαθή ύδατά της και σε μια Ιαπωνία η οποία τηρεί αμυντική στάση(1).

Η διπλωματική κλιμάκωση που ακολούθησε τη σύγκρουση των δύο σκαφών στις 7 Σεπτεμβρίου, αποκαλύπτει την ευρύτατη γκάμα των μέσων πίεσης που διαθέτει η Κίνα για να υπερασπιστεί μια ζώνη που έχει μεγάλη στρατηγική σημασία γι' αυτήν. Η κράτηση του πλοιάρχου του κινεζικού σκάφους, η οποία παρατάθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου με απόφαση ιαπωνικού δικαστηρίου, οδήγησε το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών να διατυπώσει την εξής απειλή: «Εάν η Ιαπωνία επιμείνει στην αδιάντροπη στάση της, θα γευθεί το πικρό ποτήρι της τιμωρίας της για όλα όσα πράττει».

ΤΟ ΠΙΚΡΟ ΠΟΤΗΡΙ

Από το Πεκίνο ώς τη Σανγκάη άρχισαν να πολλαπλασιάζονται οι -αυθόρμητες ή υποκινούμενες- «πατριωτικές» διαμαρτυρίες που συνοδεύονταν από το κάψιμο ιαπωνικών σημαιών. Στις 20 Σεπτεμβρίου, φάνηκε τι εννοούσε το Πεκίνο με τη φράση «πικρό ποτήρι»: Ξαφνικά, σταμάτησαν οι εξαγωγές κινεζικών σπάνιων γαιών προς τα ιαπωνικά λιμάνια. Δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση. Ωστόσο, στο Χονγκ Κονγκ, στο Τόκιο και στο Λονδίνο, οι μεσίτες της αγοράς πρώτων υλών επιβεβαιώνουν ότι η φόρτωση των εμπορευμάτων καθυστερεί ή και μπλοκάρεται(2). Πρόκειται για μια ιδιαίτερα θεαματική ενέργεια.

Μεταφέροντας το μπρα ντε φερ στο πεδίο των ενεργειακών φυσικών πόρων, η ηγεσία του Πεκίνου αναδεικνύει την τεράστια αδυναμία της Ιαπωνίας και των υπόλοιπων δυνάμεων που επιθυμούν να αποκτήσουν τα πολύτιμα ορυκτά.

Οι σπάνιες γαίες αποτελούνται από μια ομάδα δεκαεπτά μετάλλων με μοναδικές ιδιότητες(3), τα οποία χρησιμοποιούνται με ολοένα μαζικότερο τρόπο στην καινοτόμο βιομηχανία της υψηλής τεχνολογίας. Τα λέιζερ, τα κινητά τηλέφωνα και οι οθόνες υγρών κρυστάλλων περιέχουν σπάνιες γαίες, ενώ οι νέες επιδόσεις των τελευταίων γενεών τερματικών «μαζικής σύνδεσης», από το iPhone έως τα ηλεκτρονικά βιβλία, οφείλονται, εν μέρει, στις ιδιότητες αυτών των στοιχείων.

Ομως και οι νέες «πράσινες» βιομηχανίες εξαρτώνται από αυτά: οι μπαταρίες των υβριδικών αυτοκινήτων, τα φωτοβολταϊκά, οι λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης ή οι τουρμπίνες των ανεμογεννητριών στηρίζονται στα «μέταλλα που ντοπάρουν», στο νεοδύμιο, στο λουτέσιο, στο δυσπρόσιο, στο ευρώπιο και στο τέρβιο. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν επίσης πολλά υποσχόμενους καταλύτες για τη διύλιση του πετρελαίου, ενώ η αμυντική βιομηχανία τα χρησιμοποιεί σε κρίσιμα οπλικά συστήματα, όπως οι πύραυλοι τύπου Κρουζ, τα τηλεκατευθυνόμενα πυρομαχικά, τα ραντάρ ή οι υψηλής τεχνολογίας θωρακίσεις.

Η παγκόσμια ζήτηση σπάνιων γαιών αυξάνεται κάθε χρόνο με ρυθμό που ξεπερνάει το 10%. Μέσα σε μια δεκαετία, πέρασε από τους 40.000 τόνους στους 120.000 ετησίως. Οπως συνοψίζει η αναλύτρια Σίντι Χερστ, σε μελέτη που εκπόνησε πρόσφατα για το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας, η αμερικανική, η ιαπωνική και η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς αυτές: «Δίχως τις σπάνιες γαίες, μεγάλο μέρος της σύγχρονης τεχνολογίας θα είχε εντελώς διαφορετική μορφή και πολλές εφαρμογές δεν θα ήταν καν εφικτές. Για παράδειγμα, δεν θα είχε επιτευχθεί η μείωση των διαστάσεων των κινητών τηλεφώνων και των φορητών υπολογιστών»(4). Συνήθως, όσο περισσότερο καινοτόμο είναι ένα βιομηχανικό μοντέλο (πιο ανθεκτικό, πιο ελαφρύ, μικρότερου μεγέθους, «οικοσυμβατό»), τόσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτησή του από τις σπάνιες γαίες. Η Ιαπωνία αποτελεί μια κλασική πλέον περίπτωση: μονάχα η συναρμολόγηση των μπαταριών των υβριδικών μοντέλων Prius της Toyota απαιτεί 10.000 τόνους σπάνιων γαιών ετησίως(5). Γενικότερα, η εξάπλωση της «πράσινης» βιομηχανίας θα μπορούσε να οδηγήσει στην αύξηση της ετήσιας παγκόσμιας ζήτησης στους 200.000 τόνους. Για παράδειγμα, στην τουρμπίνα μιας ανεμογεννήτριας μεγάλου μεγέθους συναντάμε αρκετές εκατοντάδες κιλών σπάνιων γαιών.

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΤΟΥ

Βέβαια, αυτές οι ουσίες δεν είναι τόσο «σπάνιες» όσο υπονοεί η ονομασία τους. Σύμφωνα με το US Geological Survey (USGS), το Πεκίνο κατέχει μονάχα το 40% έως 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Υπάρχουν βεβαιωμένα αποθέματα σπάνιων γαιών σε πολλές χώρες, από τις Ηνωμένες Πολιτείες ώς την Αυστραλία και από τον Καναδά ώς το.....(συνέχεια στο:

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=12/12/2010&id=232590